Aditivos adictivos

Os rapaces de 3º de ESO fixeron unha escolma dos principais aditivos alimentarios que resultan nocivos. A maioría inxerímolos sen percatarnos da súa presenza nos alimentos manipulados industrialmente e semellan ser inocuos. Pero se mirades un pouco máis atentamente poderedes ver que non é así.

Coidado co que comedes, rapaces e non tan rapaces. Moitas lambonadas conteñen aditivos que son adictivos. Moito ollo. Aquí vos deixamos un resumo dos máis importantes que se atopan en chicles, aperitivos, patacas fritidas, ketchup, refrescos, embutidos, precociñados, etc:

GLUTAMATO MONOSÓDICO – E-621
GLUTAMATO MONOPOTÁSICO – E-622
GLUTAMATO CÁLCICO – E-623
GUANILATO DISÓDICO
ASPARTAMO – E-951
SACARINA SÓDICA – E-954
ACESULFAMO-K – E-950
FURANO
ACRILAMIDA

Fabricamos iogur caseiro

A idea de fabricar iogur caseiro xurdiu cando estabamos estudando os microorganismos na materia de ciencias naturais. Sabemos que algúns microorganismos utilizan os nosos alimentos como fonte de materia e de enerxía. Algúns contaminan os alimentos, estráganos e inutilízanos para o consumo humano pero hai outros que ao contrario, transforman uns alimentos noutros de grande importancia económica.

Fixemos grupos pequenos de alumnos para que cada un citase algúns exemplos do papel beneficioso ou prexudicial dos microorganismos nos alimentos e así despois organizar unha posta en común. Entre as distintas ideas xurdiu a transformación do leite en iogur e o zume de uva en viño. O paso seguinte foi obter información e levalos á práctica.

O iogur é o resultado da fermentación láctica do leite mediante dúas bacterias: o lactobacillus bulgaricus e o spreptococcus thermophillus. O iogur contén moitas máis bacterias pero só estas dúas son as responsables da fermentación aceda do leite. As bacterias, a unha certa temperatura, nútrense da lactosa do iogur e producen un produto de desfeito que é o ácido láctico que dá ao iogur o seu aroma e acidez característicos.

 Ingredientes para fabricar iogures:

  •  1 litro de leite (mellor se é fresca, non pasteurizada)
  • Lactobacillus bulgaricus e spreptococcus thermophillus, que os atopamos nun iogur natural ou en sobres (fermentos para iogur) que podemos comprar en centros especializados.
  • Azucre
  • Leite en po (opcional para dar máis cremosidade)
  • Aromas, froita, chocolate, café, vainilla, etc.
  • Tarros ou vasos de vidro con ou sen tapa
  • Un termómetro
  • Unha iogurteira.

Preparación do iogur caseiro:

Mesturamos o leite co iogur ou cos fermentos. Engadimos unha cullerada de leite en po se queremos un iogur máis denso e un pouco de azucre. Dividimos o leite entre os vasiños da iogurteira, acendemos e deixamos durante toda a noite (normalmente desde un mínimo de 8 horas a un máximo de 12). Tapamos os envases e deixamos no frigorífico polo menos durante 3 horas.

O iogur xa está listo para o seu consumo!

Como podedes ver é unha práctica fácil, rápida e moi económica para estes momentos de crise. O resultado obtido foi boísimo polo cal decidimos repetir a fabricación variándolle os aromas, a nos particularmente o que maís nos gusta e o que lle incorporamos anacos de froitas: fresas, melocotón e kiwi.