Just another Blogs Programa VozNatura weblog
Magnolia
«En van, centenares de milleiros de homes, amoreados nun pequeno espazo, esforzábanse en desfigurar a terra na que vivían; en van cubríana de pedras para que nada puidese xermolar; en van arrincaban as herbas tenras que loitaban por abrollar; en van impregnaban o ar de fume de petróleo e de carbón; en van escorrentaban aos animais e aos paxaros… Porque ate na cidade a primavera era Primavera.»
Liev Tolstoi (Rusia, 1828-1910)
|
Liquidámbar
Grupo de Amanitas Muscarias
AMANITA BONITA
Buscando boletus,
níscalos e lepiotas,
vou andando,
mirando e pensando,
paseando e soñando,
danzando e cantando,
cando de súpeto:
Que bonita amanita!
Non me importa o sabor,
nin tampouco a cor,
só quero mirar á
amanita debuxar,
un xardín de flores
no bosque outonal.
AMOR DE OUTONO
Alfombra de lágrimas de outono
Brotan follas do meu corazón,
coma lágrimas derretidas,
chegou o outono sen razón.
Brotan follas con cadencia de algodón,
a mirada lonxana parece non ollar,
nin darse conta, perdida no ensoñar.
O amor que debuxaba soles de alegría na túa vida,
abandona moi sixilosamente a aqueles aos que ilumina.
E olvida.
Pouco a pouco caen as follas,
con cadencia perezosa, abandonan as pólas…
A mirada impasible, a tristura asoma,
e olla como aquilo que fora, cae e prepara unha alfombra.
ARCES DE OUTONO
Creación de Jésica
Os arces da nosa alameda,cando chove choran con pena.
Outras veces os arces bromean,
e ríen coma soles de alegría.
Moitas veces no outono con bergoña,
colorean os paseos con vermello borgoña…
Aviso legal Política de privacidad Condiciones generales Todos los derechos reservados por lavozdegalicia.es. Suscribirse a Entradas RSS o a Comentarios RSS.
