Magnolios e poesía
VELLO MAGNOLIO
Os magnolios da nosa alameda
son coma homes sabios e vellos
protectores e fortes
con longos cabelos.
……………………..
Vello magnolio,
deixame que che abrace,
sentir o teu latido sen ruído,
subirme as túas pólas,
sentarme a túa sombra,
guarecerme e protexerme
baixo o teu ceo de follas.
………………………….
Da igual que sexa inverno,
ti segues sendo igual de tenro,
da igual que sexa verán,
ti segues a refrescar
da igual que sexa primaveira,
as túas follas seguen a estar
o mesmo que no outono
sempiternas a rebrotar.
…………………………..
Por isto…
……………………………
Grazas vello magnolio
por ser sabio e protector
cando todo vai pasando
ti segues dando calor.
Diciembre 9, 2009 |