CEIP Pousada Carcacía

Nos meses de outubro e novembro a choiva e o frío déronnos algunha pequena tregua. Aproveitamos as últimas raiolas do sol do outono para  facer a plantación no xardín de bulbos e repoñer plantas na zona de auga creada o curso pasado.

Puxemos en marcha o noso composteiro e preparando o bancal destinado ao xardín de bulbos atopamos un sapo… plantamos os bulbos, fixemos a reposición de plantas,..

Actividades todas elas para recordar xa que as duras condicións metereolóxicas destes días e as que probablemente nos esperan nos próximos meses dificultarán a realización de actividades medioambientais no exterior.

¿Teremos que agardar a primavera para seguir con este tipo de actividades ?…

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Non puidemos, neste curso, ter un peor remate do 2º trimestre. Conseguiron que tiveramos que suspender a celebración do Día Forestal Mundial, conseguiron que o coello de Pascua non puidera chegar a tempo, conseguiron deixarnos sen todo o equipamento informático, conseguiron que os nenos e nenas se pregunten unha e outra vez se pode suceder de novo e as razóns polas que desbarataron a nosa escola, conseguiron o noso desánimo, a indignación colectiva … e a preocupación de toda a comunidade educativa. Razóns máis que suficientes para non ter ánimos para rematar o trimestre desexando ¡Felices Festas¡…

Pero menos mal que despois da Pascua aínda queda a “Pascuilla” e como xa tiñamos todo preparado decidimos escribirlle unha carta ao coello de Pascua explicándolle que xa podía volver á escola porque xa estabamos recuperando a “normalidade” ¡ E o coello de Pascua visitou a nosa escola¡ Este ano ademais de facer a visita ao xardín dos bulbos onde lle tiñamos preparada unha sorpresa (deliciosas cenorias) decidiu entrar na clase ¡ puidemos ver as súas pegadas¡ e deixarnos as lambetadas de chocolate na exposición e tamén comprobamos que probablemente estivo  descansando debaixo da mesa porque tamén atopamos un pouquiño de palla…

Así que non conseguiron que a ilusión, as emocións e a maxia deixen de entrar na nosa escola. E a visita do coello de Pascua tamén nos serviu para que os nenos e nenas caeran na conta de que hai quen entra na escola amosando unha actitude de respecto, de cariño, de sensibilidade diante do traballo dos demais…pero tamén hai quen non o fai deste xeito e nós aínda non atopamos as razóns que o poidan xustificar.

 embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Despois de moitos días sen saír ao patio por mor da choiva ou do frío, saímos ao recreo. Alguén dixo: ¡eeh.., vinde ¡ ¡mirade isto…¡ ¡están saíndo¡ Sí os bulbos atrevéronse a desafiar as xeadas e están comezando a florecer. E compartimos este redescubrimento. ¡ que agradecido o xardín dos bulbos ¡ ¿será polas implicacións afectivas?

Logo todos os nenos e nenas fixeron o recorrido polas xardineiras (aínda non caeron na conta de que as cenorias tamén están asomando timidamente) e comprobaron que os pequenos carballos e castiñeiros seguen medrando… E chegaron “o estanque” (aínda en proceso de construción) e non puideron evitar tocar a placa de xeo, coller anaquiños de xeo, comprobar a temperatura da auga metendo un dedo, logo outro, a man… e alguén comprobou tamén o seu sabor xustificando ¡ o xeo pode meterse na boca para desfacerse…¡ Toda a motivación, as emocións e os sentidos implicados no descubrimento deste novo elemento, a auga, neste novo espazo para o traballo medioambiental no patio escolar.

Realmente o único que fixen foi observar os seus descubrimentos e advertir dos aspectos sanitarios ¡ o xeo que collemos na neveira de casa está limpo¡  pero ao tempo non puiden deixar de preguntarme ¿ os  nenos e as nenas non estarán deste xeito dando pistas para enfocar o proxecto do próximo curso do Programa Voz Natura “O poder da gota”.?  Ao mellor foi porque no correo acababa de chegar a convocatoria da decimo cuarta edición do Programa Voz Natura. Xa estamos pensando no tema e buscando ideas. Agardamos as túas suxestións e propostas para deseñar o proxecto do próximo curso. Se queres implicarte podemos deste xeito presentar un proxecto aínda máis compartido.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Neste primeiro trimestre, deste novo curso, retomamos o traballo iniciado o ano pasado nas tres zonas destinadas as actividades medioambientais no patio escolar: a horta, o viveiro e o xardín.   

Logo do verán foi necesario limpar as xardineiras e descubrimos:

• no viveiro: os castiñeiros e carballos seguen medrando e somos quen de diferencialos atendendo ao bordo das follas.
• no xardín: recoñecemos os bulbos que xa están timidamente asomándose e recordamos as implicación afectivas co noso xardín.   
• na horta: de momento recordamos o fracaso do ano pasado ¡nen unha triste cenoria¡ e a ilusión da colleita deste ano.     

As condicións climatolóxicas deste primeiro trimestre: a choiva, o frío…e tamén outras causas como a gripe, a varicela…foron as únicas responsables de non poder dedicar o tempo necesario as tres zonas de traballo porque a ilusión non nos falta. 

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

 

 

 

Os nenos do c.e.i.p Pousada de Carcacía no cole están profundizando no tema da biodiversidade e xa puideron comprobar que a diversidade non se dá só no mundo animal senon tamén no vexetal. Para iso recolleron diferentes tipos de follas de árbores e estudiaron a súa forma, o seu tacto e determinaron a especie á que pertencen. Unha das follas que observaron foi a da arandeira, que a pesar de medrar nos bosques do norte, nordeste e centro da Península Ibérica, é bastante descoñecida para nós; pola contra, é un arbusto moi apreciado noutros países de Europa, como Inglaterra, Alemaña, Eslovaquia… polos seus saudables beneficios. Trátase dun arbusto que pode alcanzar entre 10 e 40 centímetros de altura, de follas caducas, ovais e dentadas con flores brancoverdosas ou rosadas que dán uns froitos pequenos de cor púrpura negruzco, os cales se poden comer sós ó natural pero sobre todo están boísimos combinados con productos lácteos como o yogur ou o queixo. ( A tarta de queixo con arandos está deliciosa!)

Ademais de estar moi ricos, posúen propiedades curativas; por ejemplo, son usados frecuentemente como antidiarreicos. Tamén están indicados para calquera trastorno das arterias e dos ollos, por iso é un remedio ideal para persoas que teñen que conducir moitas horas seguidas, especialmente durante a noite ou traballar diante dun ordenador porque os arandos axudan a que os ollos se recuperen máis fácilmente. Así mesmo, ten unha acción beneficiosa sobre a microcirculación por tanto é aconsellable para disminuir as pequenas venas da cara (nariz, meixelas…) e para os capilares fráxiles evitando que estes rompan con frecuencia.

Pero o máis sorprendente de todo é que os arandos tamén son utilizados habitualmente para colorear os viños.

Antes das vacacións da Pascua xa comezamos a traballar no mural da primavera: primeiro os castiñeiros tiñan que recuperar as súas follas, logo fomos engadindo xoaniñas, bolboretas…Foi nese momento cando os pequenos da clase comezaron a mostrar interese polas xoaniñas que debuxaban ¡os maiores¡ (5 anos).

Foi esta a motivación para “estudiar en profundidade” ese diminuto ser vivo.

• é un insecto
• ten forma oval
• pode ser de varias cores
• ten puntos
• ten seis patas ganchudas
• ten dúas antenas
• ten ás (pode voar)
• pon ovos
• come pulgóns
• deféndese do paxaro carpinteiro “peto” segregando un líquido apestoso polas súas patas cando está en perigo. 

¡na  parada do autobús hai moitas xoaniñas porque hai moita herba¡ 

E entre todos decidimos buscar o sitio máis adecuado ¡nas xardineiras das fresas NON que come as fresas¡ ¿e si a puxeramos na xardineira dos carballos e dos castiñeiros? … mellor no xardín dos bulbos que ten moitas flores e malas herbas….

Hoxe Ana trouxo outra xoaniña porque a súa avoa viuna nunha pata dunha silla no xardín. Trasladamos a xoaniña o xardín dos bulbos, pero a que trouxera Alejandra xa non estaba…

Agora cando saímos ao recreo comprobamos de cando en vez se a xoaniña segue no noso xardín. Pouco a pouco imos facendo a relación doutros seres vivos que habitan o noso xardín: unha araña, un caracol…

Posiblemente habería que preguntarse se é unha actitude correcta permitir retirar do seu hábitat ás xoaniñas…

Posiblemente para os nenos e nenas sexa establecer conexións entre dúas aprendizaxes significativas, o xardín e as xoaniñas, coas que xa teñen establecidas fortes vínculos afectivos…

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Decorar a nosa casa con plantas ademais de crear un ambiente máis natural e acolledor, resultanos beneficioso para a saúde.

Un científico de Corea do Sur descubriu que as plantas conseguen absorber o 80% do gas tóxico (formaldehido) que se encontra nas moquetas, cortinas e parqué das casas, nun tempo aproximado de 4 horas.

Só temos que ter coidado de non colocar plantas ou flores na habitación durante a noite porque éstas seguen “respirando”, proceso no cal absorben osíxeno e desprenden dióxido de carbono (CO2), o que pode perxudicarnos se o respiramos toda a noite.

En definitiva, as plantas aportannos moitos beneficios, así que o Día da Nai é unha ocasión estupenda para que os/as fillos/as lles regalen fermosas plantas as súas nais.

Despois de ler o artigo da Pascua no blog, onde a mamá de Dani  nos explicaba a tradición dalgúns países europeos, decidimos invitala á aula de Educación Infantil. 

Escoitamos con atención os preparativos que fan os nenos doutros países para recibir a visita do coello da Pascua.

Logo contounos  un  conto, axudounos a pintar os ovos… e comimos un biscoito.

En moi pouco tempo chegamos a unha conclusión moi contundente: Claro… o coello da Pascua nunca nos visitou porque nós non tiñamos xardín. Ao mellor este ano…¡como temos un xardín… !

E da mesma maneira que preparamos a visita de Papá Noel… decoramos a clase  agardando a visita do coello da Pascua.

E a mañá seguinte…¡ Síííí..! Veu o coello de Pascua e deixounos unha bolsiña cun ovo e larpeiradas de chocolate…E ademáis puidemos comprobar que pasara por alí porque no xardín dos bulbos

¡aínda estaban as súas pegadas…!

Agora xa temos un motivo máis para coidar o noso xardín, ademáis das complicidades,as implicación afectivas… o noso xardín de bulbos está tamén conectado cos seres máxicos e o mundo da fantasía. O xardín dos bulbos chegou a nosa escola para quedarse.

 

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

 

Notas: ¿Pode estar alguén pensando que fai un artigo coma este nun blog dun proxecto medio ambiental? A ver …¿de que estamos a falar? ¿ de coñecer e valorar as culturas e as tradiccións diferentes da nosa? ¿de respectar  os demáis? ¿da capacidade de comprender aos outros sen pretender impoñer unha única maneira de entender a nosa cultura coma a única e válida? ¿estamos a falar de valores? ¿e non será que se tiveramos máis capacidade de respecto aos demáis tamén teríamos máis capacidade de respecto a nós mesmos, a o noso entorno máis inmediato…? ¿como podemos logo entender a falta de respecto ao medio ambiente…?…¿E non será que para falar de educación ambiental é preciso falar de EDUCACIÓN con maiúsculas?…ou será…Pois eu aínda a pesar de todas estas e moitas máis razóns para xustificar este artigo no blog prefiro pensar e escoller outra ¡que ás veces os soños e as ilusións fanse realidade!

e ti … ¿cal escollerías?

           

 

As flores da maioría das plantas están abertas durante todo o día porque necesitan a luz do Sol para vivir, sen embargo, hai algunhas flores que pechan os seus fermosos pétalos polo día. Será porque son moi tímidas, están tristes…?

Pode ser por dúas razóns:

- Porque non aguantan ben a calor nin o sol forte e por iso dormen de día e están despertas de noite,

- ou porque teñen sede e cerran as súas follas para avisarnos que temos que regalas.

Pero tamén hai flores que se cerran de noite. Será porque teñen sono coma nós?

Pois ben, algunhas flores, como as da Dama de Noite, son moi sensibles ó frío da noite e por iso se cerran para protexerse. É como se puxeran unha “chaqueta” para abrigarse.

O que está claro é que as plantas son seres vivos moi intelixentes!