Monthly Archives: abril 2018

AFONDANDO EN OURENSE

CAMIÑANDO XUNTOS.

Ao longo do curso intentamos crear situación de aprendizaxe nas que os protagonistas foran unas veces os avós e as avoas, outras veces as nais, os pais, e outros membros da comunidade educativa,  para descubrir esa parte do noso patrimonio personal que se atopa na sabedoria da nosa xente.

Agota tócalle aos nosos nenos e as nosas nenas, é o momento de que eles se convertan en investigadores, o momento de descubrir a nosa cidade, os nosos pobos, a nosa contorna e as persoas que loitaron por defender os dereitos dos demais.

 

Por iso ao remate desta memoria quedamos enredados en varios proxectos de investigación, que se desenvolverán nos meses de maio e de xuño,  dentro do proxecto “Auga, pedra, sabedoría e terra”,  arredor do cal xirou este ano o traballo de todos os equipos do noso centro ( Dinamización de Biblioteca, Dinamización da Lingua galega, Actividades complementarias extraescolares, TIC-ABALAR, equipo de educación infantil, e Voz Natura).

As nenas e os nenos de 6º de Educación Primaria, serán “Conferenciantes por un día”, deste xeito  darán una charla ao final de curso, dirixida a todos os membros da nosa comunidade educativa   sobre “Basilio Álvarez”.  

Varios grupos investigarán, nunha actividade organizada polo equipo de Biblioteca,  a historia e visitarán a casa que fai anos foi Casa do Concello de Quintela. 

Resultado de imagen de antiguedades gallego

E na que na actualidade podemos atopar calquera antiguedade que queiramos ver, coñecer ou mercar.

Resultado de imagen de antiguedades gallegoResultado de imagen de antiguedades gallegoResultado de imagen de antiguedades gallego

 

E imos engadirlle á exposición de libros una exposcición de documentos antigos, neste intre xa temos varios que nos trouxeron 2 membros da comunidade educativa, e que empregaremos na hora de lectura como recursos para a aula.

 E as nenas e os nenos de 4º farán una visita pola Casco histórico de Ourense, para rematar un  traballo  moi interesante que desenvolveron ao longo do curso. E que resumimos a continuación.

AFONDANDO EN OURENSE

O alumnado de 4º de primaria levou a cabo un Proxecto de investigación denominado “Afondando en Ourense”, integrado dentro do proxecto Voz Natura deste curso “Auga, pedra, sabedoría e terra”, e que se converteu polas súa idiosincrasia nun proxecto de colaboración intercentros.

O produto final do mesmo será a elaboración dunha pequena guía turística da nosa cidade. A maiores, como todo proxecto ten un uso social, o alumnado invitou ao alumnado do 2º ciclo do CEE Saladino Cortizo de Vigo para asistir a unha visita guiada por Ourense.

Os nenos/as de 4º exercerán de guías a través dunha ruta turística polos lugares máis característicos da cidade no mes de xuño.

Os obxectivos do proxecto son:

– Coñecer as propiedades do texto expositivo.

– Adquirir estratexias de búsqueda e manexo da información.

– Indagar no patrimonio máis próximo ao alumnado (a cidade na que viven).

– Fomentar o traballo en equipo de xeito cooperativo.

– Facilitar a inclusión de todo o alumnado do curso.

– Sensibilizar ao alumnado coa diversidade da sociedade e das barreiras existentes.

– Intercambiar experiencias educativas con alumnado doutro centro e doutra cidade.

 

O proceso de elaboración do mesmo foi o seguinte:

Comezamos preguntándonos “Que é o patrimonio?” e reflexionando sobre que aspectos forman parte do noso (patrimonio material e inmaterial). A partir de aí, indagamos sobre que significaba Patrimonio cultural, e sobre que aspectos configuran o noso.

Desa reflexión xurdiu a necesidade de coñecer a nosa propia cidade posto que o alumnado mostraba moitas dúbidas. Tomando isto como punto de partida, preguntámonos “Que sabemos sobre Ourense?” e “Que queremos saber?”. Como as dúbidas eran moitas, dividímolas en cinco grandes bloques: información xeral, natureza, monumentos, historia e tradición.

As incógnitas leváronnos a buscar diferentes fontes de información (internet, libros, guías, planos, folletos etc.) onde poder atopar as respostas as nosas cuestións.

Organízamonos en equipos de traballo e puxémonos a investigar. Unha vez tiñamos a información localizada e seleccionada, chegou o tempo de organizala e reelaborala co obxectivo de configurar a nosa guía.

Neste momento atopámonos en proceso de edición e maquetación da mesma, e de planificación da ruta turística onde lles proporcionaremos información dos aspectos máis salientables da nosa cidade.

 

 

 

 

TESOUROS DE PAPEL

Iria chegou á escola moi contenta, porque nós traia tres tesouros.

Viña co seu irmán Martiño, e co seu pai Carlos para que nós lera o seu conto preferido:

As nenas, e os nenos de 5º de educación infantil, non lle perderon ollo a ningún dos tesouriños de Iria:

Descubriron un libro novo, un gran libro,  cheíño de fermosas imaxes, de moitas cores, e de personaxes moi divertidos.

Graciñas Carlos, Iria e Martiño, por compartir con nós a ” Gruffalo”, o voso tesouro de papel. 

E por contarnos quen  é ese bicho monstruoso,

con esas garras e cabeiros horrorosos?

Que dentes máis horribles,

que xeonllos máis noxentas!

Que espallados os dedos espantosos!

Que verruga no nariz máis venenosa!

Os seus ollos son máis grandes que dous laranxas;

a súa lingua é unha lingua negra e moi alongada,

e ten o lombo cheo de espiñas moradas.

É un grúfalo!

 

 

GASTROFELICES

Pan de millo, caldo de verzas, empanada, chocolate das avoíñas, pan de centeo e os vianos, ese ricos bombóns que nós trouxo a profesora de 3º para gozar dos sabores da nosa terra.

E que, como podedes ver, están riquísimos….

 

TAN RICOS  QUE FAN QUE NÓS SINTAMOS GASTROFELICES.

TESOUROS DE PAPEL

LENDO XUNTOS

Para conmemorar o Día do Libro os equipos de Biblioteca, Dinamización da Lingua Galega e Voz Natura, en relación co proxecto “Auga, terra, sabedoría e pedra”, organizaron a actividade : ” TESOUROS DE PAPEL”.

Para desenvolver esta actividade  convidamos ás familias dos cativos de educación infantil a que viñeran á escola, para ler un conto na aula na que está a súa filla, ou o seu fillo.

E desta actividade xurdíu outra, que nos anima a descubrir o conto ou o libro preferido dalgún membro da nosa familia. Ese texto  que leu fai moitos anos e nunca puido esquecer. Para o vindeiro curso convidaremos ás familias a que veñan co seu tesouro de papel, para presentalo na nosa escola.

XOEL chegou con 2 tesouros: o seu libro preferido, “Números saltarines”, e a súa nai Esther, para que o  lera na clase.

Con este libro tan fermoso, as nenas, e os nenos de 4º de educación infantil, e as profes lemos, rimos, contamos e pasámolo moi ben:

Unha vez máis temos que darlles as grazas ás familias da nosa comunidade educativa pola maneira na que se implicaron nesta actividade, atraendo a atención dos cativos e espertando o seu interese.

 

LER PARA SABER

Con motivo do Día do Libro organizamos  unha exposición de libros antigos na nosa escola,  para elo contamos con varios exemplares, que foron aportando varios membros da comunidade educativa.

 

Nas aulas traballamos cos seguintes recursos:

 

 

 

 

 

 

 

E  cantaremos   seguindo o ritmo de Paco Nogueiras.

 

E de Pablo Díaz

E   así quedou a nosa exposición de libros antigos:

As nenas e os nenos foron vendo as principais diferenzas que hai entre os libros de fai case 100 anos e os que temos agora:

Entre as diferenzas que atoparon destacaban o tipo de letra, o tamaño,  a ausencia de ilustracións, e a falla de cor.

O Equipo de Biblioteca organizou varias actividades de encontro  entre os alumnos de diferentes aulas,  e coas familias.

Hoxe desenvolveuse o apadriñamento lector, e ao longo desta semana virán ás aulas de infantil mamás dos alumnos para lerlles un conto na aula.

RÚAS CON NOME PROPIO

Rebulindo na historia da nosa cidade quixemos saber o significado dos nomes que levaban algunhas das súas rúas.

Comezamos buscando o significado dos nomes daquelas que están máis preto da escola,  nas que viven os nosos alumnos.

 Descubrimos que a rúa de Alejandro Pedrosa levaba este nome en lembranza do marqués de Guizamonde. Promotor de importantes obras para o antigo Concello de Canedo, no que estaba ubicado o noso centro. Entre as múltiples obras que axudou a desenvolver este marqués, contáronnos os veciños que, destacou a traida de augas.

A de Basilio Álvarez(1877-1943) esta dedicada a un sacerdote Ourensán, sobre o que andan a facer un traballo de investigación as nenas e os nenos de 6º, para darlle unha conferencia ás familias o día das Letras Galegas,programada polo equipo de Voz Natura, dentro dos encontros 4X, para converter ás nosas alumnas e aos nosos alumnos en conferenciantes por un día. Este sacerdote foi o fundador do Movemento Agrarista Galego.

Resultado de imagen de basilio álvarez cura de beiro

A rúa San Rosendo ( 907-977) dedicouselle a fundador do Mosteiro de Celanova, quen liderou a resistencia contra as invasións árabes e normadas.

Seguimos buscando a quen , e porque lles foran dedicadas outras rúas de Ourense, que estaban algo máis lonxe da escola, tales como as seguintes:

Rúa Juan M.Bedoya (1770-1850): En homenaxe a un deán da Catedral, que propiciou a cesión da alameda para uso público.

Rúa Ramón Otero Pedrayo (1888-1976): En lembranza do xeógrafo, escritor, profesor e político galeguista que dende Trasalba articulou a xeneración nós.

Praza Saco y Arce (1836-1881): Era un crego erudito nado en Alongos, autor da primeira gramática galega.

Rúa Florentino Cuevillas (1886-1958): Arqueólogo e historiador ourensán que estudiou as orixes da cidade.

Rúa Ramón Puga Noguerol: Comerciante ourensán que en 1934 inagurou “Radio Ourense” primeir emisora da cidade.

Rúa Bispo Carrascosa: Bispo de Ourense moi querido polos veciños entre o 1896 e o 1904.

Rúa Antonio Puga (1602-1648): Pintor Ourensán, discípulo de Velázquez, autor de ” o afiador” exposto no Ermitage de San Petersburgo.

 

 

ESCOLA PONTE GUAPA

As nenas e os nenos de educación infantil comezamos a por a escola ben fermosa plantando jacintos.

Na aula estivemos traballando as distintas partes das plantas a través da observación:

E ao saber diferenciar a raíz, as flores e as follas plantamos os jacintos no patio de  educación infantil.

A HORTA É DE TODOS

Para conmemorar o Día do Libro , 23 de abril recomendamos libros para pensar, para gozar e para sentir.

Comezamos coa ” Horta de Simón” .

Ao chegar a primavera Simón decidíu sementar cenorias na súa horta. Preparou a terra e espallou as sementes.

Aos poucos días xa se vían as primeiras cenorias, medraron e medraron.

Simón estaba moi contento.

Daquela chegaron os seus amigos , a todos lles gustaban moito as verduras e as hortalizas, cada un quixo plantar, ou sementar a preferida na horta de Simón. Desta maneira foron enchendo a horta de cebolas, tomates, leitugas……mentrés estaban traballando con moita ansia  Simón marchou.

Os amiguiños de Simón comezaron a pensar que marchara enfadado, porque non lle deixaran sitio na horta para as súas cenorias. Pero non fora ese o motivo, marchara porque quería facer  unha pancarta.

CANDO VOLVEU  TRAIA A  PANCARTA QUE COLOCOU NO MEDIO DA HORTA…..NA PANCARTA DICÍA:

                                                        A HORTA É DE TODOS

As nenas, e os nenos de 4º de educación infantil, recoméndannos un libro que a eles lles gusta moito:

AGRO CATIVOS/AS

Como podemos ver a continuación, as nosas nenas, e aos nosos nenos gústalles moito traballar na horta e coidar aos animais.

Antía é unha cativa de 2º de  primaria, con ela e cos seus compañeiros e compañeiras,  comezaramos a desenvolver o proxecto de Voz Natura. Entre o proxecto, e a implicación das familias, conseguimos que a estes rapaces lles guste moito axudar nas súas casas  traballando no Agro cos tíos e cos avoíños.

Antía está tan orgullosa do seu traballo de fin de semana que quixo compartilo cos nós.

 Contándonos o nome das ferramentas  que emprega, para que se utilizan e presentándonos aos animais que axuda a coidar.

Dende aquí queremos pedirlle ás familias que nos manden fotos dos nenos, e das nenas colaborando neste tipo de tarefas, que os únen ao agro e aos avoíños.

Agradecemos a idea de Antía, que nos permitíu  crear un novo apartado, adicado a mostrar o  traballo  dos nosos alumnos/as axudándolles aos avoíños e aos parentes que viven no pobo a desenvolver as tarefas no agro.

 

MARCOS, O NOSO AFILLADO

Marcos Rodríguez Pantoja estivo en varias ocasións na nosa escola, para compartir coas nenas e cos nenos de cada grupo -clase a súa historia.


Escoitándoo descubrimos a unha persoa que tivera que soportar unha infancia moi dura, un neno maltratado pola súa madrasta, vendido polo seu pai e separado do seu irmán Juan, ao que quería moito.
Despois de vendelo  leváronllo a  un cabreiro a Serra Morena, e ali non Val do Silencio atoupo a felicidade que ata entón non coñecera. O cabreiro converteuse no seu amigo e deulle o agarimo que necesitaba.
Cando Marcos se sentía querido e protexido, o cabreiro enfermou e morreu, deixándoo só.
Marcos non quería volver coa súa familia, por que lle tiña medo ás malleiras que lle daba a madrasta, por iso cada vez que subía alguén ao monte para recoller as cabras o neno fuxía.


Deste xeito atopouse só, rodeado de lobos e sen ser capaz de pescar ou de cazar. Pasou fame e medo, chegou a sentirse desesperado. Cando xa non podía máis refuxiose nunha cova para xogar con tres lobeznos, que daquela xa eran os seus amigos. Marcos quedou durmido na cova, e cando apareceu a loba tivo tanto medo que hoxe, cando xa pasaron máis de 60 anos, ao recordar este momento fai unha pausa e queda en silencio,  tal vez porque aínda o asusta aquel intre.
A loba mirou a Marcos, e tal e como nolo conta, apiadouse del, dun ser feble e abandonado, ao que desde aquel día decidíu incorporar a súa familia. E aí comezou o que Marcos define como a súa segunda vida, sen dúbida a mellor das tres.
Aquela parella de lobos que xa tiña tres fillos adoptou a Marcos, converténdoo nun membro máis da manada.

Durante 12 anos Marcos vivíu en Serra Morena con lobos, cazaba con eles, e con eles sentíase seguro, ata que o prenderon e levaron,  lonxe do que máis quería.

Marcos comezou a súa terceira vida, de novo entre humanos, e de novo o sufrimento. Foi vítima de enganos, e de burlas, volveu sentir medo e moitas veces atopouse só.

Agora Marcos vive en Ourense en Rante, na súa casa chove e fai moito frio, por iso a comunidade educativa do noso centro decidíu apadriñalo. Comezamos coa venda de marcapáxinas para recaudar fondos e axudar a que a súa terceira vida sexa mellor do que foi ata agora.  Intentaremos cooperar económicamente no  arranxo  do teito da súa casa.

Para elo organizamos un acto de apadriñamento de Marcos, convidando ás familias do noso centro, para sentir que  dende agora é un membro máis da nosa familia-escola.

As nenas , e os nenos quixeron agradecerlle a Marcos todo o que nos ensinou, con  agasallos feitos por eles, nos que debuxaron a historia do noso afillado, unha historia de amor pola natureza e de paixón pola vida.