Monthly Archives: febrero 2017

ENTROIDIÑO, ENTROIDIÑO QUE VÉS DE CAMIÑO!

Na semana anterior ao entroido os nenos da ecopatrulla estiveron facendo antefaces nos que empregaron motivos relacionados coa natureza: flores, follas, bolboretas, xoaniñas…

FOTO 13

Gaizka, Luis e Simón cos seus antefaces.

FOTO 17FOTO 14

 

 

FOTO 16                       Víctor e Mario San Juan moi contentos ao rematar a tarefa 

E como nos agardan varios días de troula e somos moi responsables, antes de marchar puxémonos a regar e a engadirlle terra as macetas que tiñan pouca.

 

VISITA DO SEPRONA

O pasado 17 de febreiro, axentes da Guardia Civil pertencentes ao servizo do SEPRONA, SERVIZO DE PROTECCIÓN DA NATUREZA, estiveron no noso centro para dar a coñecer aos máis pequenos do cole, alumnado de educación infantil e 1º de primaria, o labor que realizan en prol da defensa da natureza.

“A misión do SEPRONA é velar polo cumprimento das disposicións que tendan á conservación da natureza e ao medio ambiente, dos recursos hidráulicos, así como da riqueza cinexética, piscícola, forestal e calquera outra relacionada coa natureza.
Deste modo encárgase da protección do solo, auga e atmosfera, da sanidade animal e da conservación de especies de flora e fauna. O servizo loita ademais contra vertidos e contaminación do medio, o comercio ilegal de especies protexidas, actividades cinexéticas e de pesca irregulares, defensa dos espazos naturais, a prevención, investigación e extinción de incendios”.  (Información extraída da páxina oficial da Guardia Civil).
O obxectivo desta actividade é concienciar aos nenos e nenas do importante labor que realizan estes axentes, coñecendo de primeira man cales son os perigos dos incendios, dos vertidos e outros ataques ao medio natural.
Como foi dirixida aos máis pequenos do cole a actividade foi principalmente práctica e lúdica. Despois dunha pequena charla onde os axentes lles informaron do labor que realizan e da necesidade de que todos contribúamos ao coidado do noso entorno, chegou a parte máis divertida: montar nas motos e no todo terreno que empregan no seu labor diario. Ademais tocaron e probaron os cascos, porras, guantes, prismáticos… e aprenderon como empregan o lazo para cazar cans perdidos ou a “pinza” para atrapar cobras…
Na seguinte presentación veredes aos máis valentes subidos ás motos ou conducindo o todoterreo … aínda que non faltou algunha cara de susto…

DSC06475

 (Premede na imaxe para visualizar a presentación)

NAMORADOS DA NATUREZA

Os irmáns Antón e Maruxa Naturín Saudín trouxéronnos á escola unha “hosta” con forma de corazón, para explicarnos que cando coidamos a natureza ela fainos agasallos moi fermosos e moi curiosos.

P1090711

E nos demostrámoslles como sabemos sementar, coidar e por a nosa escola cada día “máis guapa”.

Comezamos no patio de infantil plantando azaleas e xeranios.

Traballamos moito, e quedamos moi satisfeitos cos resultados.

Despois de plantar estivemos recollendo follas do noso xardín.

P1090535

Ainhoa recolleu moita folla.

Con moito coidado fomos colocando estas follas ao lado das plantas, para que lles sirvan como abono, e lles axuden a manter a humidade.

Como somos moi traballadores, e o noso patio xa estaba cheíño de plantas, alá fomos ao patio de primaria para enchelo de ciclamens, velaí que ben nos quedaron !!!

Para expresar o cariño que lle temos ás persoas que nos coidan fixemos valentinas, reutilizando pratos de papel, tanto nas aulas de infantil como na ecopatrulla, e coloreando corazóns parecidos á “hosta” que nos trouxeron Antón e Maruxa.

FOTO 40

As nosas valentinas feitas con pratos de papel reutilizados.

OS CATRO ERRES DA ECOPATRULA

Reducir, reutilizar, reciclar e regar

Aquí temos de novo aos cativos da ecopatrulla, traballando ao rematar o xantar.

 

P1070081

Como todos os días, con moita ansia, póñense “mans á obra”, e esta vez para realizar varias tarefas:

1- Regar todos os sementeiros que temos no invernadoiro, e que medraron moito.

2-Reutilizar os botes de iogur, que recollemos no comedor escolar, para facer novos sementeiros, e desta maneira reducir a cantidade de lixo.

 

3-Animar a reciclar, e para convencer aos compañeiros, puxeron os seus petos con mensaxes moi interesantes:

P1070070

Aldara lémbranos que:  “Todo pode ter outra vida, recicla”

P1070074

O peto de Daniela, e o de Axel  dinnos que: “Reciclando, reciclando o planeta estamos coidando”

P1070079

P1070075

Candela danos a benvida a ” reciclandia”, o noso taller de reciclaxe

P1070076

Segundo di o peto de Iago : “Reciclar é de sabios”

COMO MOLA A ESCAROLA

Catalina veu á escola para presentarnos a escarola.

P1080932

Estivemos moi atentos as súas explicacións.

Contounos que :

escarola é un alimento delicioso, ideal para elaborar marabillosas e saudables ensaladas, grazas ao seu interesantísimo poder refrescante (debido ao contido en agua), e ao seu baixo aporte calórico.

Beneficios nutricionais:

Desde o  punto de vista nutricional destaca polo seu altísimo contido en auga, cerca dun  95% da súa composición.

É especialmP1080933ente rica en minerais e en vitaminas:

  • Minerais: Entre os minerais más interesantes podemos destacar calcio, fósforo, ferro, potasio e sodio.
  • Vitaminas: entre as vitaminas destacamos vitamina A, C e vitaminas do grupo B (como a vitamina B1 y B2, riboflavina, tianina y niacina).
  • Outros nutrentes: ácido ascórbico, betacarotenos,  e folatos.

Tendo en conta a súa composición nutricional, non hai dúbida que nos atopamos ante un alimento moi recomendado para a nosa saúde.

Polo seu baixo contido calórico e en graxas é útil en dietas de adelgazamento, grazas tamén ao seu aporte en fibra, o que mellora o tránsito intestinal, e é un alimento positivo para a saúde do sistema dixestivo.

Axuda a fortalecer as defensas, sendo positivo para o sistema inmunolóxico. Tamén é capaz de fortalecer os ósos, os dentes, e o pelo.

Estivemos vendo as sementes de escarola.

P1080873P1080944

 

E fixemos os nosos sementeiros reutilizando vasos de plástico.

Na aula coloreamos unha parenta da escarola, a leituga.

A VISITA DOS IRMÁNS SAUDÍN NATURÍN

Hoxe tivemos unha visita moi agradable, e o mellor foi cando a profe nos dixo que non era unha visita porque veñen para quedar.

Os irmáns Maruxa e Antón Saudín Naturín, logo de estar na nosa clase observando todo, segundo dixo Conchi para familiarizarse con nós, porque ao comezo son algo tímidos, contáronnos o seguinte:

Explicáronnos que o seu apelido “Saudín” viña do seu pai, que facía moito deporte, e “Naturín” era o da súa nai porque comía moi saudable e coidaba moi ben a natureza.

Para que se sentirán cómodos démoslles apertas moi grandes.

Breogán ata lles ensinou a súa mochila “xoaniña”:

foto 2Cada vez que Antón e Maruxa ían ao médico, este dicíalles:

foto 14Rapaces estades moi ben, 6 veces mellor do normal, e a enfermeira facíalles un cartel moi divertido onde lles poñía “6S”, porque son nenos saudables, solidarios, silenciosos, sensibles, sostibles e sorrintes.

Despois de presentarse faláronnos da súa comida preferida, do tomate, porque é moi importante para que o noso cardio funcione moi ben, contáronnos moitas cousas del, e convidáronnos a facer sementeiros reutilizando vasos de plástico.

Tamén quixeron coñecernos, por isos fomos un a un falando con eles, dándolles a benvida e contándolles cal era a froita ou a verdura que máis nos gustaba a nós. 

A Simón gústalle o kiwi.

foto 3

A Lucía a leituga.

foto 4

Nicolás prefire a pera.

foto 5

Uxía contoulle a Maruxa que lle encanta a leituga.

foto 6

A froita preferida de Lola é a laranxa.

foto 7

E o mesmo lle sucede a Alex.

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Antón e Maruxa seguiron coñecendo aos nenos de educación infantil.

Antón e Maruxa contáronnos moitas cousas do tomate, dixéronnos que:

O sementeiro realízase en febreiro ou en marzo, de forma protexida, posto que as sementes necesitan certa temperatura para xerminar e desenvolverse, para iso teremos que gardalos no noso invernadoiro.

O ideal é utilizar sementes dunha variedade autóctona de tomate, xa que as plantas autóctonas evolucionaron no seu medio durante anos. Isto fai que teñan capacidade para responder a cambios no medio de forma bastante rápida, e xa están afeitas ás adversidades típicas da zona.

Cando as plantas teñen uns 15-20 cm podemos realizar o transplante ao terreo definitivo que se realizará en abril, ou en maio dependendo da climatoloxía da zona posto que as plantas de tomate son sensibles ás xeadas .foto 15

O marco de plantación será de 50-60 cm (entre plantas) x 70 cm (entre filas)

LABORES DE CULTIVO:

Abonado: Ás tomateiras encántalles o compost fresco que podemos obter nos mesmos de maneira sinxela, a partir dos restos orgánicos do xardín (podas e céspede), xunto cos restos de comida do comedor escolar, e da parva que tomamos no recreo.

Poda: É fundamental realizar unha boa poda das tomateiras, para que a planta estea ben ventilada, e non teñamos problemas de fungos. A poda débese efectuar a última hora da mañá, cando as plantas estean moi secas, realízase eliminando o brote que sae na axila das follas, cando este ten uns poucos centímetros. Se esperamos a que medre demasiado provocaremos unha ferida demasiado grande na planta, polo que será máis sensible ao ataque de fungos.

Entitorado: As plantas de tomate necesitan un soporte para medrar verticais, para iso podemos empregar estacas ou canas que sirvan de soporte, ás que suxeitaremos as tomateiras.

Aporcado: É unha técnica que consiste en arrimar terra ao talo das plantas, desta maneira aproveitamos a capacidade de emisión de raíces polo talo das tomateiras, o que permitirá que a planta quede mellor ancorada ao chan, ademais de ter unha maior capacidade de nutrición.

PRAGAS E ENFERMIDADES: O tomate non é un cultivo especialmente sensible ás pragas, aínda que si ás enfermidades producidas por fungos. Entre as pragas e enfermidades que poden atacalo destacan:

Pulgón: Se o ataque é leve pode controlarse pulverizando a planta cunha infusión de allo 2 veces por semana, se o ataque é máis forte, é necesaria a pulverización con xabón de potasa.

Mildiu: É o principal problema co que podemos atoparnos ao cultivar tomates, é unha enfermidade producida por un fungo, cuxos síntomas podemos observar pola aparición de manchas de cor marrón-amarelo, coñecidas como manchas de aceite nas follas, as cales comezan  a secar. Podemos previr esta enfermidade mediante a  cocción e pulverización semanal das plantas cola de cabalo.

Seguindo estas pautas obteremos unha abundante colleita que nos permitirá gozar de tomates ecolóxicos, frescos e moi nutritivos.

 Nicolás quedou sorprendido ao ver que pequenas eran as sementes de tomate:

foto 16

Como xa aprenderamos moitas cousas dos tomates puxémonos a facer sementeiros, reutilizando os vasos nos que tomamos o leite con cacao no recreo.

E na aula coloreamos a Tito o tomatiño.

DANZA AO SON DA TERRA

Este ano para celebrar conxuntamente o Día da Educación Ambiental, e o Día da Paz escollemos como tema común,  a diversidade.

Quixemos falarlles aos nenos da riqueza da natureza, e da importancia das diferenzas individuais, xa que a natureza ademais de darnos alimentos ten gran variedade de sons, e isto permítenos facer música con case todo: coas pedras, cos paos, coas sementes, coa casca das árbores….. e con materiais reutilizados.

Esta actividade, deunos a posibilidade de escoitar e de valorar estes sons, e axudounos a entender que ao igual que os seres humáns, todos son diferentes, únicos e importantes.

Na primeira sesión descubrimos uns intrumentos moi naturais, e comprobamos a importancia de cada un para que sonara a nosa orquestra; a orquestra da paz, baseada na unión dos diferentes, que xuntos dan un concerto, un canto ao respecto e a valoración  positiva de todos.

Deste xeito quixemos demostrarlles que as diferenzas enriquécennos, que non hai sons mellores nin peores, e que tal e como dícian eles “cando tocamos todos queda mellor”. Porque cando somos capaces de unirnos aportando o mellor de nós, as nosas vidas, a nosa escola, a nosa familia e o noso mundo soan en harmonía e en paz.

Asi o fixemos na nosa “rolda tambor” na que ao tocar xuntos conseguimos un son moi forte e agradable, ou no “cesto dos diferentes” no que as espigas, as piñas e as pedras se uniron para axudarnos a entender que no traballo en equipo é, precisamente a diferenza que pode aportar cada quen, o que enriquece o produto final. Porque se todo foran pedras, ou se só houbera espigas ou piñas, o son sería menos variado e menos rico.

P1090420

Todos xuntos soamos ben, moi ben, soamos a paz, a diálogo e a cooperación.

Na segunda sesión insistimos na importancia que ten cada sonido, sen perder a súa  identidade, e na súa capacidade para enriquecer aos que están á súa beira. Neste senso vimos como se nota cando algún deixaba de soar, ou quería soar igual que o outro. Démonos conta de que ninguén pode soar como os demais, e de que o único que podemos facer e mellorar “o noso propio son”. Un son propio e fermoso como o do tambor de Gaizka, as maracas espiga de Marcos, os bugallos bailaríns de Alex, a guitarra botella de Noa ou as maracas carozo de Victoria….

Comparamos esta orquestra co que sucede cando veñen a España persoas doutros países, con outros “sons”, con outras ideas, que si sabemos escoitar e apreciar ao final enriquécennos, e na convivencia pacífica acabamos gañando e aprendendo todos, uns dos outros.

Ata fomos capaces de sentir o que pasaba cando algún instrumento deixaba de soar e os compañeiros tiñan que esforzarse moito máis para conseguir menos calidade de sons, algún cativo acabou desanimado cando vía que os demais ían abandonando, e el tamén parou.

Pouco a pouco entendemos que algo tan simple como un paquete de sementes ten un sonido tan importante como unha rolda tambor, por iso se algunha vez pensamos que o noso son vale pouco teremos que lembrar a femosa música deste paquete de sementes, tan fermosa que ninguén a podería substituír.

P1070469

Fermoso sonido o das sementes, tan fermoso como a voz de cada pobo e a aportación de cada persoa, para facer un mundo xusto.

Os nenos de cada aula fixeron a súa interpretación da “danza ao son da terra”, ao son da igualdade, da liberdade e en definitiva da convivencia no respecto.

P1090422

P1070482

Ata aprendemos a escoitar, de tal maneira que incluso cos ollos pechados fomos capaces de identificar o instrumento que estaban tocando os compañeiros ou as compañeiras.

Para rematar lemos un divertido poema de Antonio García Teijeiro que pertence ao libro “Recendos de aire sonoro”, e fala dunha orquestra tan divertida como a nosa.

Unha orquesta despistada

tocaba unha sinfonía

perdida nun escenario

nunha noitiña ben fría.

Os instrumentos soaban

sen director e sen guía:

trompas trombóns clarinetes

sopraban o que sabían.

Coas tubas os fagots

os seus sons xa confundían,

os óboes e o timbal

in crescendo discutían .

Os violíns e as violas

o repertorio esquecían;

aquilo era unha desfeita

sen ritmo e sen harmonía.

Pobre orquestra despistada

tocando unha sinfonía

perdida nun escenario

sen director e sen guía.

E fixemos a nosa versión:

A nosa orquestra pola paz

tocaba unha sinfonía,

con piñas e con espigas

cantándolle  á alegría,

dun mundo de moita xente

que vive en harmonía.

Os instrumentos soaban

 o mellor que podían,

todos eles cooperaban

tendo a paz como guía.

Cada quen soaba diferente

e co outro convivía,

arrolando na música dos cativos

mil fermosas fantasías.

Notas de novos e

notas de vellos,

notas de todos

e notas dun mesmo,

e as mellores notas

as notas da paz, as notas dos nenos.

LEITUGUIÑA, LEITUGUIÑA, PONME TRANQUILIÑA!!

Catalina estaba moi, moi nerviosa.

Estaba nerviosa como:

Cando temos moito traballo!!!!!

Dile adiós al estrés en 60 segundos

Cando nos portamos mal, e mamá ou papá se enfadan!!!

http://www.somosmultiples.es/blog/wp-content/uploads/2014/10/madre-no-quiere-oir.jpg

Cando ían vir o Reis Magos!!!!!

http://www.teamlewis.com/uploads.es/2014/01/Screen-Shot-2014-01-03-at-11.51.04.png

Cando imos ter a nosa festa de aniversario!!

https://abacoproyectores.com/blog/wp-content/uploads/2014/01/Alquilar-proyector-fiesta-cumpleanos.jpg

Cando chegamos ao cole, aquel primeiro día!!

http://static3.embarazo10.com/wp-content/uploads/primerdiadecolegio_thumb.jpg

 Cando perdemos algo e non o damos atopado!!!

Resultado de imagen de buscando algo perdido

Cando nos perdemos no centro comercial!!!

http://highlysensitivekids.com/wp-content/uploads/2015/08/121611427.jpg

Cando temos moito sono!!!

http://www.psicologiainfantil.cl/images/sueno.jpg

Catalina estaba moi nerviosa porque, como aínda tiña gripe, o médico aconselloulle que voase en avión durante unha temporada. Catalina nunca viaxara en avión, por iso se sentía tan preocupada e  non daba durmido. Despois de pasar varias noites sen pegar ollo foi falar con Ernesta, a bruxiña mestra.

Ernesta díxolle que para durmir ben tiña que tomar un prato de leituga todas as noites, porque era o mellor relaxante natural que podía atopar.

Resultado de imagen de brujita volando infantil

Catalia soñou que era a gañadora do concurso de vasoiras.

E por iso fomos os cativos de educación infantil a facer os nosos sementeiros de leituga, reutilizando os botes de queixo, de iogur e os vasos de plástico; para levala para as nosas casas cando medre, trasplantala nos nosos hortos, e cear ricos platos de leituga, que nos axudarán a estar relaxados e tranquiliños.

Cando rematamos os nosos sementeiros levámolos para o invernadoiro e a esperar que medren …

CORES POLA PAZ

POMBAS DE CORES

Con esta actividade pretendíamos estimular a creatividade e contribuír a desenvolver a capacidade de expresión plástica dos nenos e das nenas, fomentando unha visión da paz libre de estereotipos e reutilizando diversos materiais.
Explicámoslles, aos cativos da ecopatrulla, que íamos celebrar o día da Paz, e da Educación Ambiental; e para iso íamos reutilizar botellas de plástico, que decoraríamos con pombas pintadas de cores. Logo poderíamos empregar estes  botes para  gardar o material escolar.
Dixémoslles que as pombas son un símbolo universal da paz e da non violencia.

Resultado de imagen de palomas de colores

Tradicionalmente represéntase a paz cunha pomba branca que leva unha ramiña de oliveira no pico, pero no mundo existen pombas de todas as cores, e elas tamén poden ser un símbolo de paz. Por iso os convidamos a celebrar as cores da paz!
Repartimos copias de fichas con siluetas de pombas, debuxos pola paz, e botellas para cortar e para pintar.
Pedímoslle a cada cativo que deixara voar a súa imaxinación, e que pintase coas súas cores favoritas a ficha e a botella.

Mostrámoslles fotos de pombas de diferentes cores, para que lles serviran de inspiración.
Hai unha selección moi completa de imaxes de pombas na Wikipedia: http://commons.wikimedia.org/wiki/columbidae

Despois de escoitar con moita atención puxéronse mans á obra!

Ao rematar observamos os nosos botes, e descubrimos que eran fermosos precisamente porque estabamos empregando material reutilizado e pombas de cores.
Velaí o noso traballo:

voz natura 051

Pombas azuis, pombas de cores…

Pombas que foron colocando en cada bote para falar dunha paz que é diversidade, e que está nas nosas mans, porque somos quen de escribila cada día coas nosas accións.

P1070483

DÍA ESCOLAR DA NON-VIOLENCIA E DA PAZ

Como xa indicamos nunha entrada anterior, este curso aunamos dúas celebracións moi especiais: o DÍA MUNDIAL DA EDUCACIÓN AMBIENTAL (26 de xaneiro) e o DÍA ESCOLAR DA NON VIOLENCIA E DA PAZ (30 de xaneiro), tratando de realizar actividades que englobaran as dúas. Deixamos aquí a mostra de dúas delas:

1- Realizamos un mural conxunto (empregando tapóns que os nenos e nenas trouxeron das súas casas), pedindo paz, un mundo sostible e solidario onde non se malgasten os recursos e a axuda e cooperación sexan valores prioritarios. Queremos un planeta san, protexido e respectado por todos.

tapons 2 tapons recortado

2- Realizamos tamén un acto conxunto onde a música e o baile foron os protagonistas. Primeiro nenos de 6º de primaria leron un manifesto pola paz e polo respecto e coidado do noso mundo, o fogar de todos. E logo cantamos e bailamos ao ritmo de dúas cancións:

  • LA HORA DEL PLANETA
  • DANZA DA PAZ (MAMÁ CABRA)