ADEUS AO PLÁSTICO

Na nosa escola estamos pondo en marcha varias iniciativas para reducir o uso do plástico.

María dille adeus aos vasos de plástico, xa que a partir de hoxe deixaremos de usalos.

 

Victoria, Iria e Uxía tamén se despiden deles.

 

Velaí  unha destas iniciativas para coidar o medio reducindo o plástico que empregamos no centro…

Decidimos cambiar os tradicionais vasos de plástico dun só uso, que empregábamos para tomar o leite da parva…

………por estes vasos de bambú reutilizables.

As nenas, e os nenos acolleron esta medida con entusiasmo.

 

 

 

ESCOLA PONTE GUAPA

As flores non son só para a primavera, tamén hai pantas con flores para o outono, e para o inverno.

Na nosa escola queremos cultivar flores durante todo o ano.

Hoxe as cativas e os cativos de 4º A  de educación infantil estiveron plantando pensamentos para termos unha escola ben fermosa.

Esta planta non deixa de florecer durante todo o inverno porque lle gusta o frío, e  cando chega o calor empeza a decaer. Contan cunha gran variedade de cores que as fai moi atractivas. Con elas intentaremos armar composicións variando as diferentes cores para pormos a nosa escola “ben guapa”.

RECOLLEMOS PLÁSTICOS

Os nenos e as nenas de primaria cooperando cos  de educación infantil, lograron limpar toda a zona “pato-relax” dos plásticos que tiran os adultos que a miúdo veñen entrenar ao noso pavillón.

 

Nesta sesión fixemos varias paradas na carballeira.

A primeira foi para darlle de comer aos parruliños.

A Lola gústalle moito darlle de comer a Plumitas, o parruliño máis cativo.

A segunda para  darlle apertas ás árbores que atopamos no camiño.

A  terceira para gozar deste novo recurso, os nosos parruliños, a través dos cales estamos aprendendo a coidar e a valorar a natureza, e a valorarnos a nós, entendendo que as nosas accións  interfiren no medio, e no benestar dos demais.

 

Ainara e Alejandro veñen todos os recreos a coidar de Pepita e da súa familia.

COIDANDO AOS NOSOS PATOS

Temos que felicitar as nosas cativas e aos nosos cativos porque todos os días, mostrando unha gran responsabilidade e unha marabillosa sensibilidade,  dedican os recreos a coidar dos patos que xa forman parte da vida da nosa escola.

Logo de xuntarnos para porlle nome, e de decidir que se chamarían Brais, Pepita, Albino, Branquiña e Plumitas démonos conta de que na zona que viven había un perigo para eles, e para a contorna.

 Vimos que na zona dos patos había plásticos!

Que contentos están na súa casa!

Os cativos de 1º de primaria reuníronse con de 4º de educación infantil en asamblea, para decidir que podíamos facer cos plásticos que tiraran os adultos.

Os de 5º de educación infantil tamén viñeron para darnos ideas, e entre todos intentar solucionar o problema do plástico.

ERIC TIVO UNHA IDEA: Recoller o plástico!! E púxemonos todos en marcha!!

DA HORTA AO PRATO

BENVIDO OUTONO!

Benvido o  tempo de recoller colleitas, e   de prantar as que comeremos nós e os nosos parrulos ao longo do curso.

Agora temos que prantar máis, _din os nenos, e teñen razón porque temos que cultivar  verzas, leitugas e acelgas para Plumitas e para a  súa familia.

Asique con máis gañas que nunca volvemos á horta, e cos pés na terra dispómonos  a pratar e a coidar: acelgas, verzas repolos e leituga.

Comezamos coas acelgas, porque despois de observar aos parrulos descubrimos que  son un dos seus alimentos preferidos.

 

Din don ding, din don dan, hoxe toca plantar! Din don din, din don dan, os peque temos moitas gañas de traballar!

DESPLASTIFICÁNDOSE

As nenas, e os nenos de 6º de educación infantil xa comezaron a reducir o uso de plástico. Para elo as súas titoras propuxéronlles usar cantimploras que non foran deste material, co fin de suprimir as tradicionais botellas.

Tal e como se pode ver a proposta tivo moi boa acollida.

UNIDOS POLA NATUREZA

As nenas eos nenos de 5º de educación infantil contáronnos que fan moitas cousas cos seus avoíños, e coas súas avoíñas, e que a  maior parte delas están relacionadas co traballo na horta, e co coidado da natureza.

 

 

GUILLE UN PEXEGUEIRO MOI ESPECIAL

 

Unha das nosas árbores preferidas é Guille, está non patio interior da  escola, aínda que para o vindeiro curso teremos que buscarlle un bo sitio no patio para transplatala, porque xa medrou moito, e precisa máis espazo para seguir medrando, e poder dar bos froitos.

Guille, cando era moi cativo, estivo a punto de ser comido por un burro, alá na aldea de Loureiro. Salvouno un veciño chamado Guillermo, de aí o nome da nosa árbore.

Este veciño deullo ao noso director, para que o levara a un bo sitio onde non tivera ningún perigo. 

Ningún lugar  podía ser mellor ca nosa escola. Porque aquí estamos as nenas e os nenos de educación infantil, que sen dúbida somos os mellores amiguiños das árbores. Por iso, en pouco tempo, o noso pexegueiro se converteu nunha árbore grande.

INVESTIGAMOS 

Ter a Guille no colexio foi un bo motivo para investigar, e aprender moitas cousas sobre os pexegueiros, xa que descubrimos  o seguinte:

O pexegueiro é unha árbore nativa da China, onde se cultivou por vez primeira. O seu froito é comestíbel e suculento: o pexego.  Foi amplamente cultivado en Persia, de onde foi introducido en Europa.

 Os pexegueiros foron citados en escritos chineses xa no século X antes de Cristo, considerándose un dos froitos preferidos de reis e emperadores.

China é o maior produtor mundial de pexegos e nectarinas . En Galicia véñense cultivando dende antigo como amosa a toponimia.

PARA TRANSPLANTALO TEREMOS QUE TER O CONTA O SEGUINTE:

Os pexegos medran ben nun rango bastante limitado de lugares, xa que teñen uns requirimentos de frío que non todas as zonas do planeta poden dar.

Os pexegueiros resisten temperaturas de -26 a -30 °C, malia que ás veces a esas temperaturas poden matar os gromos florais se perduran até a primavera, perdendo toda a produción do ano. A morte dos gromos comeza a partir dos 15º baixo cero.

Os pexegueiros necesitan emprazamentos asollados con correntes de ar para garantir unha temperatura axeitada. Plántanse a comezos do inverno. Durante a etapa de crecemento necesitan regas regulares, con maiores frecuencias antes da colleita.

Os  pexegueiros comezan a dar froito a partir do terceiro ano, dando froita de calidade durante 12 anos aproximadamente.

 

 

REFORESTACIÓN NO MONTE DE PALMÉS

As nosas cativas, e os nosos cativos de 6º de educación infantil plantaron, ao comezo do curso, landras e castañas co fin de levalas ao monte de Palmés para reforestalo,  e desta maneira axudar a que vaian curando as feridas do gran incendio, aquel que  fai anos o converteu nun bosque queimado.

 

 

Convidamos aos nenos e ás nenas de 6º de primaria a  que nós acompañasen, para levar as nosas árbores do escola ao bosque, e  plantalas ali.

Contamos cun guía , como dicían os nenos “de luxo”, co forestal Pepe Santos,o forestal quen compartíu con nós  ao longo de toda a xornada os seus coñecementos, ensinándonos a plantar e a seleccionar as árbores máis axeitadas para este bosque.

Comezamos a nosa andaina no pobo de Naves.

Santos levounos a un dos puntos máis altos, e ensinounos a orientarnos para ser capaces de volver,

no caso de que alguén se perderá no monte ou no bosque, ao punto de partida, ao forno de Naves.

Logo axudounos a buscar os lugares idóneos para plantar a nosa cerdeira, os nosos castiñeiros e

os nosos carballos. Segundo a necesidade que tiveran cada un deles de luz, de auga e de espazo.

Cando xa sabíamos onde ían quedar as nosas árbores puxémonos a plantalas.

Pepe, logo de plantar estas árbores, levounos ao Mosteiro de Santa Comba onde nós 

contou unha lenda moi  interesante e nos convidou a ler fermosos poemas.

Aquí comezou a segunda parte da nosa excursión, ao dispornos a cruzar e a coñecer o bosque do Falán. 

Aporveitamos esta ocasión para recoller todo o lixo que atopamos.

Pepe deunos moita información sobre as árbores, os arbustos, as plantas medicinais e mesmo sobre as pegadas dos animáis  que fomos atopando no bosque do Falán.

Pasiño a pasiño chegamos ao pobo da Conchada, aquí estaba esperándonos Pilar , a veciña máis vella do pobo, a única que vive nel co seu marido César nos meses de inverno.

Pilar recíbunos cunha amabilidade impresionante, con cantigas, con poemas e mesmo coa historia da Pepa Loba, quen andivo por estas terras.

Os nenos estiveron moi atentos as súas explicacións.

Neste pobo agardábanos outro interesante encontro interxeracional.

Cos avoíños do Centro Fogar de San Amaro para comermos xuntos…

para visitar o mirador………

….para camiñar pola Conchada, e para descubrir guiados por Pepe, por César e por Pilar, a beleza de cada un dos seus recunchos.

Foi unha xornada moi interesante polo que queremos darlles as grazas a Pepe, a Pilar, a César aos avoíños do Centro Fogar de San Amaro, aos seus educadores e coidadores, e a todos e a cada un dos que a fixeron posible, e comprometernos a volver nos vindeiros anos para seguir reforestando, e para comprobar como medran as nosas árbores.

AS ÁRBORES DA NOSA ESCOLA

Bidueiros e salgueiras, carballos e castiñeiros foron as árbores que escollemos este ano para plantar na nosa escola.

Ademais de plantalas, e de coidalas as nenas e os nenos de cada clase escolleron nomes para cada una delas.