A NOSA ECOPATRULLA NA TELE

A cadea de televisión local TELEMIÑO realizou no noso cole unha gravación na que fomos os protagonistas. Concretamente gravaron un programa da serie XORNAL ESCOLAR centrado nas actividades que realiza a nosa ECOPATRULLA.

O programa tivo dous momentos diferenciados: un que se gravou no cole con diferentes mostras de todas as actividades que realiza a ECOPATRULLA e outra parte que se gravou nos estudos de TELEMIÑO en onde asistiron como público os nenos e nenas de 4 e 5 anos e fixeron de co-presentadores Jeray (de 5 anos) e Ana e Martín (de 4 anos).

Recordamos que a ECOPATRULLA é unha actividade que realizan 101 nenos e nenas voluntarios na hora de actividades despois da hora de xantar e, que unha vez programadas polo equipo de VOZ NATURA do centro, son levadas a cabo principalmente, por dúas nais que colaboran no servizo de comedor escolar, Sandra e Ana Belén, e por un avó, Sergio.

Para o programa graváronse algunhas mostras dos distintos grupos de actividades que a ECOPATRULLA ven realizando ao longo do curso:

  1. COIDADO DO MEDIO (OU HORTO ESCOLAR)

    2. TALLERES DE RECICLADO

    3. XOGANDO COA NATUREZA

    4. POÑENDO A ESCOLA GUAPA

    5. TALLERES DE COUSAS CON RAÍZ (TALLERES PAN DE MILLO)

    E DE PIÑAS E XESTAS

6. HORTO BOTIQUÍN

7. FACEMOS CASAS PARA ANIMALIÑOS

E mantémolas húmidas, regando todos os días.

8. DEBULLAMOS MILLO E DAMOS DE COMER AOS PAXAROS

9. ESCOITAMOS, TOCAMOS, SENTIMOS E BAILAMOS AO  SON DA NATUREZA

FACEMOS  INSTRUMENTOS CON MATERIAIS DA NATUREZA, E CON OBXECTOS REUTILIZADOS.

E para rematar todos xuntos cantamos LA HORA DEL PLANETA para manifestar o noso compromiso de contribuír a un mundo sostible

O pasado 8 de abril emitiuse o programa na tele local TELEMIÑO e aquí vos deixamos os enlaces para que podades ver o programa completo:

 

P1080463

XORNAL ESCOLAR – PRIMEIRA PARTE

DSC07632

XORNAL ESCOLAR – SEGUNDA PARTE

CHALÉS PARA INSECTOS

Resultado de imagen de lombriz infantil

Para conservar un equilibrio natural entre as pragas e as enfermidades dos nosos cultivos será moi importante atraer inimigos naturais das mesmas. Eses inimigos serán algúns insectos.

Si creamos as condicións necesarias para que habiten estes inimigos naturais das pragas no noso horto, evitaremos a aparición destas. Por iso intentamos conseguir un entorno agradable para as lombrigas, para as xoaniñas e para as formigas, das seguintes maneiras:

1.- CULTIVANDO PLANTAS AROMÁTICAS

Para atraer aos insectos beneficiosos empregramos varias plantas do noso horto botiquín, situaremos estas plantas entre os cultivos para que estean ben protexidos polos depredadores naturais dos insectos. Entre as plantas que atraen insectos beneficiosos atópanse varias das que xa fomos plantando ao longo deste curso, tales como: a lavanda, o cilantro ou a melisa.

2.- FACÉNDOLLES CASAS :

Moitos insectos, tanto a praga como os benéficos, andan dunha planta a outra durante o día. Pero hai outros insectos que prefiren saír pola noite e necesitan un bo espazo no que acubillarse durante o día (especialmente durante o tempo de verán). Por iso é imprescindible provelos de pequenos espazos nos que poidan resgardarse, por exemplo: pedras, troncos, ramas, tellas, etc.

Os nenos de educación infantil fixeron chalés para insectos con casca de carballo, que recollemos nunha carballeira cando xa caera das árbores.

P1080785

Mateo pensando onde colocará o seu chalé.

3.- COLOCÁNDOLLES FOLLAS CON AUGA:

Os insectos necesitan beber. Ás veces é máis que suficiente co rocío da mañá ou cos pequenos charcos que se poidan crear momentaneamente ao regar (especialmente se se fai por aspersión). Outras alternativas son as de deixar follas grandes ou pequenos recipientes nas zonas estratéxicas do noso horto ou xardín. Logo teremos que lembrarnos de  cambiar esta auga para que estea fresca, e non sexa unha fonte de proliferación de insectos non desexados como os mosquitos.

Resultado de imagen de hojas con agua

4-ACOLCHANDO OS TERREOS CULTIVADOS:

Trátase de protexer o chan con diversos materiais para evitar a perda de humidade, ao mesmo tempo que esta capa actúa como escondite para os insectos. Realízase  empregando materiais biodegradables, o cal enriquece o chan. O mellores materiais son a palla, a folla e a herba seca, que se distribuirá en capas delgadas pero suficientes para protexer  dos raios solares.

P1060577

Mario cubrindo o chan onde temos plantadas as acelgas con palla.

Con estas técnicas intentamos atraer ao noso horto lombrigas, xoaniñas e formigas.

Os nosos chalés deberon de gustarlle a Clarita, a gata dos nosos veciños porque alá veu ver como traballan os cativos de educación infantil, daquela os nosos peques dixeron que ata se podían chamar “Construcións Clarita” .

Para rematar a nosa sesión de horto seguimos pondo a nosa escola “guapa”, levando os pneumáticos reciclados e pintados ao patio de infantil, para colocarlles dentro azaleas e ciclames.

E puidemos comprobar como ao traballar xuntos podemos facer calquera cousa, ata mover pneumáticos moi grandes!!! Así que de paso que fixemos chalés, e puxemos a escola guapa, démonos conta de que “a unión fai a forza”.

A GRIPE DE CATALINA

A nosa bruxiña esqueceu a vasoira na escola o último día do trimestre. Durante as vacacións de Nadal, como non había ninguén no colexio para abrirlle a porta, non pudo recuperala. Nestas datas Catalina tiña que visitar aos seus parentes, ao non ter a vasoira todo terreo tivo que ir a pé. A pobre bruxiña de tanto camiñar neste tempo tan frío, colleu unha gripe moi, moi forte.

Resultado de imagen de brujits

A bruxiña María pensando nos remedios que podía tomar Catalina para curar a gripe.

Catalina chamou a súa amiguiña María “a bruxiña boíña”, para preguntarlle se sabía que podía tomar para curar a gripe. María, que era moi dada a axudar, púxose a pensar, e pensou un día enteiro, dous días enteiros, e ata tres días enteiros, pero como María aínda era aprendiz de bruxa só se lle ocurríu falar con Darío “o bruxiño amigo”, para pedirlle algún consello, e así poder axudar a Catalina.

Dario tamén se puxo a pensar, e pensou un día, dous días, tres días…..pensou tanto que xa lle doía a cabeza, e non era capaz de lembrar ningún remedio para curar a gripe. O que sí lembrou foi a Ernesta “a bruxiña mestra”, porque sempre que tiña un problema, Ernesta tiña unha solución. A súa mestra sabía de todo, sabía  atar os zapatos, pintar sorrisos, facer cóxegas, curar tristezas, debuxar caracois, plantar leitugas, correr como un elefante, bailar como unha tartaruga, abrazar como un oso, pintar arcos da vella, e ata descubrir as mentiras que lle contaban os nenos. Así que seguro que Ernesta sabía con que se podía curar a gripe. Ademais a Darío gustáballe moito visitala porque cada vez que a ía ver Ernesta poñía cara de avoíña e dicía: “benvida visita agradable”, e a Darío encántaballe ser unha visita agradable, a que sempre recibía a súa mestra preferida con magdalenas de chocolate.

Darío tardou pouco tempo en chegar a casa de Ernesta, pero aínda tardou menos en comer a magdalena. A mestra, despois de escoitar o problema de Catalina, puxo cara de sabia e dixo: Pero iso é moi fácil, curar a gripe é moi fácil, todo o mundo sabe con que se cura unha gripe.

Resultado de imagen de brujitos

Darío “o bruxiño amigo”

Ernesta era coma todos os adultos, a miúdo din aquelo de: “iso é moi fácil”, e poñen cara de interesantes, porque ao mesmo tempo que engaden: “todo o mundo o sabe” pensan que só o saben eles.

Darío sentíu que el e María debían de estar fóra do mundo, porque eles non tiñan nin idea do que había que tomar para curar a gripe.

E como Ernesta o sabía todo, debeu darse conta de que Darío comezaba a sentir algo de vergoña por non saber resolver aquel problema só, foi entón cando a mestra dixo: “todos os maiores o saben, os maiores saben que a gripe se cura cun antibiótico natural, co allo”.

Tan só é necesario comer un dente de allo cada día, e non só vale para curar as gripes, senón que ata pode previlas.

E iso foi o que fixo Catalina, comezar a comer un dente de allo diario, e ademais de notar como curaba a gripe deuse conta de que o allo tamén era un bo amigo do seu Cardio, e do seu intestino, que agora funcionaban moito mellor.

Catalina veu á escola para contarnos os efectos medicinais do allo.

Os cativos de 3 anos estiveron moi atentos as súas explicacións.

Catalina ata nos contou que había un truco para ter bos allos, consistía en colocar os dentes ao calor da cociña uns días antes de sementalos, desta maneira abrollaban e medraban moito antes.

Resultado de imagen de ajos

Xa só nos quedaba baixar ao horto para plantar os nosos dentes de allo, que separamos con moito coidado, para non romperlle a casca antes de metelos na terra.

Á hora de plantalos temos que ter en conta o seguinte:

  • Poden seguir aos cultivos de renovación, e dicir, poden sementarse onde estiveron por exemplo as patacas, xa que deixan un chan moi rico en fertilidade física e química.
  • Non debemos de sementalos onde estiveran antes outros cultivos bulbosos.
  • Poden asociarse con tomate, perexil ou pepino.
  • A época de semente será en outubro ou novembro no sur, e en xaneiro ou  febreiro no norte.
  • O ideal será plantalos directamente no horto, plantando os bulbos, ou dentes, que separamos da cabeza de allo.

TEMPO DE FRIO TEMPO DE… ACIVRO

IMG-20161204-WA0001

Catalina levaba moitos días sen aparecer pola nosa escola, polo que as profes de educación infantil decidiron chamala para saber que lle estaba pasando. A nosa bruxiña contoulles que case non podía subir na vasoira, porque tiña reuma, por iso non nos podía visitar. Catalina, por mor desta doenza, tivera que estar varios días na cama, custáballe moito camiñar, doíanlle as pernas, os brazos, e os xeonllos. Catalina prometeulles  que cando se atopase mellor viría ao cole para ver como estaba quedando o noso horto botiquín.

E por fin apareceu, pero non veu soa, chegou cun acivro, para contarnos moitas cousas curiosas sobre esta árbore fermosa.

Estivemos escoitando a Catalina con moita atención porque nos dixo que grazas ao acivro puidera recuperarse da dor de ósos, e estar de novo con nos. E aproveitou para explicarnos o seguinte sobre O ACIVRO:

  • É unha árbore moi importante para os paxaros porque usana como refuxio no tempo de outono e de inverno, cando a maioría das árbores xa non teñen follas, e os seus froitos válenlle de alimento ao escasear a comida. Por iso aos froitos, a nivel popular, chámanlle as cereixas dos paxaros.
Resultado de imagen de acivro
  • En Galicia dáse sobre todo nas zonas montañosas e choivosas do centro e do interior. Podemos atopalo tamén con frecuencia como planta ornamental nos xardíns.
  • O lugar poboado de acivros coñécese coma acevedo.
  • Soe ter unha altura de 2 a 5 m, aínda que pode haber algúns exemplares que cheguen ata 15 m.
  • As follas das pólas inferiores teñen beiras espiñentas, para defenderse dos roedores, pero nas superiores podemos atopar follas de bordes lisos.
  • A súa madeira, de cor branca, é moi dura e resistente, polo que é difícil de traballar.

USO MEDICINALP1080587

Pódense usar as follas e os froitos para curar moitas doenzas.

  • As follas úsanse como laxantes.
  • E os froitos como purgantes ou eméticos (a pesar do perigo do seu uso).
  • O acivro tamén é bo como diurético e contra a bronquite, a reuma e a artrite.
  • A planta contén un principio amargo, a ilicina, ademais de ilexantina (colorante amarelo), teobromina (nas follas) e ácido caféico. A  teobromina ten  broncodilatadores, polo que se usaba nos casos de asma.
  • As follas considéranse sudoríferas, empregándose en catarros, pleuresía, febre intermitente, reumatismo, viruela e enfermidades que cursan con ictericia (cor amarelo  da pel).
  • Ao empregar o acivro como diurético e laxante prepararase en forma de cocemento.
  • Para conseguir o efecto diurético ou aliviar a bronquite crónica, os reumatismos e outras formas de dor osteoarticular,  preparase unha tintura coas follas.
  • Otro uso, xa abandoado, era como tonificante muscular, macerando as follas  con  viño.

MITOLOXÍA E TRADICIÓN

  • Os celtas considerábano unha árbore sagrada, con capacidade para atraer a boa sorte. Empregábase nos rituais do solsticio de inverno.
  • Os xermanos colocaban unha póla de acivro no inverno na entrada das súas casas, e os romanos asociábano ás festas saturnais.

Segundo a tradición popular galega, cando un mozo quere namorar a unha moza, ten que cortar unha póla de acivro ás doce da noite de San Xoán, e pasala trece veces baixo as ondas do mar mentres reza un credo de cada vez. Así, a moza á que toque con esta póla, chamada aciviño, quedará namorada del sen remedio.

Catalina tamén nos contou que en Galicia hai un acivro digno de mención, o do Pazo de Casanova en Arca que está dentro do catálogo de árbores de patrimonio vexetal (segundo Rodriguez Dacal e Izco)

O ACIVRO NO NADAL

A árbore emprégase en moitos países como motivo ornamental durante as festas de Nadal, o que pode pór en perigo a propia existencia do acivro: a especie está protexida pola lei e o seu comercio ou extracción procedente de exemplares silvestres está prohibido. Ademais do efecto negativo sobre a conservación da propia especie, esta práctica pon en perigo a poboación da pita do monte (Tetrao urogallus), xa que os froitos do acivro son o seu único alimento durante o inverno.

Despois de toda a información que nos trouxo Catalina á escola fixemos fichas de aula.

E para rematar unha avoíña mandounos un acivro nunha maceta que ela plantara e estivera coidando para nos, á volta do Nadal porémolo nunha das zonas axardinadas da nosa escola, tendo en conta o seguinte para o seu cultivo:

  • É relativamente fácil de cultivar, precisa un chan moderadamente fértil e ácido e que non se encharque, mellor con algo de sombra, sobre todo nos primeiros anos, aínda que no norte da península tamén medra ben a pleno sol.
  • É moi resistente ao frío.

E á  beira do noso acivro, cando o teñamos plantando na escola, contarémoslle aos nenos e nenas a antiga lenda celta do “Rei Carballo e o Rei Acivro”, unha narración “solar” que trata de dar explicación á Roda do Ano. No solsticio de Verán o Rei Carballo está no punto máximo da súa forza, mentres o Rei Acivro está no seu punto máis fráxil. O Rei Acivro comeza a gañar poder no equinoccio de Outono chegando ó seu máximo poder durante o solsticio de Inverno cando as súas bagas tornan de cor vermella, mentres que o Rei Carballo perde as súas follas.

MOITAS LAMBETADAS PARA UNHA XORNADA

Hoxe foi un día moi especial para Catalina. Levaba moito tempo esperando este momento, o día do aniversario da súa curmá, a máis cativa da familia, só ten 80 anos, por iso lle chamaban, cariñosamente, a peque Luci.

Catalina púxose moi guapa para ir á festa de aniversario. Colleu o seu agasallo, que era unha regadeira para coidar as plantas, pedíulle a Lucía, a  Lola, a Julia , a  Xiana e a Cibrán que a axudaran a subir na vasoira, dixo as súas  palabras máxicas: “Vento, ventiño guíame no camiño”, e chegou á casa da súa curmá.

 

Despois de saudar a Rosa “, a bruxiña revoltosa”, a Esther, “a bruxiña do café” e a Evencio,” o bruxiño do silencio”, comezou a comer porque tiña moita,  moita fame.

A Catalina gustábanlle moitísimo as lambetadas, por iso comeu  unha bolsa grande de patacas fritas,  3 piruletas, 1 paquete de lacasitos, 2 chocolatinas, e 5 galletas. Cando se ía levantar sentíu que a barriga lle pesaba moito, tanto que pensou que se estaba convertendo  nun saco de pedras, ou que tiña  un balón dentro da barriga,  ou que era  Papa Noel, ou que…….si claro ….si, si iso tiña que ser!!!!! Seguro que os de nenos do cole CEIP Profesor Albino Núñez  estaban xogando ao escondite na súa barriguiña.

P1080492

Lucía escoitando as aventuras de Catalina.

Por máis que mirou non viu pedras, nin balóns nin nenos. Daquela xa sabía que era o que lle estaba pasando,  tiña unha indixestión por comer tantas lambetadas.

Foi entón cando entrou a súa tía, a bruxiña Margarida, na habitación, e díxolle:
-Catalina, Catalina, como non che vai doer a barriga se comes máis ca unha balea, máis ca un elefante, e case tanto coma un xigante.

Ben sabía Catalina que tanto non comía, pero a tía Margarida era moi dada a esaxerar.

E Margarida continuou falando:

-Menos mal que estou eu aquí para curarte! Veña, veña, todos atentos que vou dicir as miñas palabras máxicas.

-Ufffff, uffff, ufff…! Pensou Catalina, e sentíu medo, porque a Margarida saíanlle mal os conxuros, moi, pero que moi mal. Sempre, había algún fallo nas súas palabras máxicas. Aínda se lembraba do día que fixera o conxuro para que aprendera a nadar. Aquel día no que Margarida dixo: “Tririlin, trililam, que Catalina aprenda a nadar”, Catalina tirouse á piscina, e ….xa non recordaba nada máis ata que espertou no hospital.

Atención berrou Margarida, atención volveu a berrar! Necesito a axuda de todos para curar a miña sobriña, a glotona Catalina!

Imos, imos, dicía unha e outra vez. Catalina nunca entendera porque cando os maiores din : Imos, imos” nunca van a ningunha parte.

E mentres a Catalina lle seguía doendo moito a barriguiña, Margarida dixo as súas palabras máxicas: “1, 2, 3, 4, 5 que a dor de barriga de Catalina desapareza dun brinco”. Catalina deu un brinco e a dor de barriga aínda foi máis forte.

Vaia, vaia, dixo Margarida, este conxuro igual perdeu poder, porque xa era da miña avoa, imos probar con outro máis actual.

Catalina estaba segura de que non daría resultado, porque as palabras máxicas de Margarida nunca daban resultado, e mentres tanto a barriguiña  doíalle cada vez máis.

Silencio por favor, silencio_dixo Margarida, necesito concentración.

“1, 2, 3, que a dor de barriga se faga pequeniña ata desaparecer”, e nada de nada, cada vez Catalina sentíase peor.

Entón falou a bruxiña Luci: Xa sei o que tes que facer para que a barriga che deixe de doer, tes que tomar malva!

Resultado de imagen de MALVA

Malva? repetíu Catalina moi enfadada. Como vou tomar malva?, engadíu moi seria. Que queredes que coma os meus zapatos, ou o meu lazo, ou as miñas guedellas?  Dóeme moito a barriga e vos aínda  queredes que coma máis, queredes que coma algo malva, e eu non podo comer nada  máis, nin malva, nin verde nin amarelo.

Non, non dixo Luci, a malva é unha pranta moi fermosa, as súas flores son de cor malva. Imos botar unhas folliñas secas en auga e esperar a que fervan, logo deixámola enfríar, tomamos esta rica infusión de malva, e a dor de barriga desaparecerá rapidamente.

Entón é unha pranta medicinal ? _ preguntou Catalina.

P1080493

Catalina observando como plantan unha malva Izan e Lucía, para levala ao noso horto botiquín

Si, si que o é, e é moi boa para curar a dor de estómago causada por indixestións, e a dor de gorxa facendo gárgaras coa infusión.

Lucia fíxolle unha infusión de malva, e nada máis tomala, Catalina comezou a sentirse ben, moi ben.

Por iso veu hoxe a nosa escola para presentarnos esta planta, e falarnos dos seus beneficios.

P1080522P1080512P1080513

 

USOS MEDICINAIS DA MALVA

Catalina contounos que se poden facer remedios tanto coas follas como coa raíz da malva.

Aquí temos  algúns…

A malva presenta grandes beneficios para o tratamento de enfermidades das vías respiratorias polo seu alto contido en mucílago, que contribúe á desconxestión nasal. Para controlar a bronquite é recomendable cocer 2 culleres e media de malva picadas nun litro de auga, e repartir este dose para tomar tres veces ao día.

Qué hacer en Mallow Recogida y uso en la cocina

A nivel dixestivo os mucílagos tamén contribúen ao seu bo fucionamento. No caso de gastrointerite é recomedable  cocer 3 culleres sopeiras de raíz triturada de malva nun litro de auga, e repartir para tomar tres doses ao día, unha antes de cada comida.

Recoméndase realizar a infusión con follas de malva para combater o estreñimento, esta bebida deberá de tomarse en xaxún diluida nun vaso de auga tibia.

No caso de parotiditis ou papeiras, debemos de machacar as follas de malva e tibialas para aplicar sobre o edema a maneira de cataplasma 2 veces aos día.

Tamén posúe propiedades sedantes, polo que a decocción da raíz úsase habitualmente para calmar as dores de encías e moas nos nenos, cando están no proceso de cambio de dentición.

AS AVENTURAS DA BRUXIÑA CATALINA

TOMILLO PARA CURAR AS FERIDAS

Esta fin de semana a nosa bruxiña tivo un accidente. A pobre Catalina é moi velliña, tan vella que xa non se lembra de cantos anos ten, e ao preguntarlle dinos que son moitos, moitos máis dos que temos todos os nenos e os profes da nosa clase. Moitos máis de 100. Por iso a miúdo cando vai conducindo, na súa moto vasoira, dánlle ataques de sono, e nunca sabe onde nin como pode acabar caendo.

P1080412

Catalina está contándolle a Simón a súa viaxe a Exipto

P1080430

Lucas escoita  moi atento

Breogán quería saber porque Catalina estaba ferida.

Breogán quería saber porque Catalina estaba ferida

Este sábado foi lonxe, moi lonxe; porque Catalina sufríu un dos seus habituais ataques, e mentras se ía quedando durmida pisou a fondo a vasoira e ….xa non se lembraba de nada máis, so que chegou a Exipto e rematou tirada nunha rúa, moi cansa, cunha forte dor de cabeza e cheíña de feridas.

Contounos que foran moi amables con ela. Como a viran con tantas feridas levárana a unha casa onde lle prepararon unha infusión de tomillo, esperaron que enfriara e logo fóronlla aplicando sobre as feridas para desinfectalas.

Catalina estaba un pouco asustada logo de pasar unha fin de semana tan complicada, por iso lle demos todos unha aperta ben agarimosa para animala.

 

E Nicolás levou a Catalina no colo ao horto para que non se cansara.

E Nicolás levouna no colo ao horto para que non se cansara

Despois de presentarnos o tomillo e de explicarnos os seus beneficios, plantámolo nunha maceta para ir completando o noso horto botiquín e estivemos xogando a: “Son, son, quen son”. Neste xogo os nenos, acompañados de Catalina, teñen que buscar unha planta de tomillo ou de santolina, segundo lles digan os seus compañeiros, sabendo distinguilas, polo cheiro, e pola cor e pola forma das follas.

E rematamos dándolle unhas clases de conducir a Catalina, porque ás veces tamén confunde os sinais, e non respecta os límites de velocidade ….pero disto xa vos falaremos o proximo día.

 

P1080458

Cos estes bos mestres seguro que Catalina non terá máis accidentes !!!

O HORTO BOTIQUÍN

A BRUXIÑA CATALINA E AS PLANTAS MEDICINAIS

IMG-20161204-WA0001Menuda visita tivemos na escola! A bruxiña Catalina veu ás aulas dos pequenos de infantil para quedar este curso con nos e axudarnos a organizar o noso horto botiquín.

Esta bruxiña viaxou por todo o mundo buscando plantas aromáticas e medicinais. Descubriu plantas para curar a gripe, a dor de barriga, a dor de cabeza, o insomnio e ata a tristeza. E agora aquí a temos disposta a compartir con nos os seus coñecementos, ata que coñezamos as diferentes plantas aromáticas e medicinais que ela nos quere presentar (albahaca, cilandro, salvia, santolina, menta, melisa, malva…etc) e  os beneficios que  teñen para aliviar doenzas ou para curar enfermidades.

P1080100

Catalina contounos que non sabe cando empezou esta ancestral tradición. Debeu de facelo cando os seres humanos empregaron o primeiro que tiñan a man para calmar por instinto o seu malestar e a dor. As primeiras noticias que temos do uso destas plantas remóntanse a uns 8.000 anos A.C. e foi en Asia, concretamente en China. Será en Exipto uns 5000 anos máis tarde, cando se porá de moda o uso de plantas medicinais, grazas ao interese que mostraban os faraóns cara as sustancias curativas extraídas delas. Foron tamén os exipcios, os que usaron as sustancias obtidas do mundo vexetal para a preparación de aceites e de cosméticos.

Na Idade Media os frades beneditinos recollían “herbas boas” e distribuían entre os pobres emplastos e decoccións que para moitos era o único método de curación do que podían dispor.

A partir da información de Catalina elaboramos diferentes recursos adaptados á idade dos alumnos para que coñezan os nomes e as propiedades destas plantas. Cada semana presentámoslles unha planta diferente a través de imaxes, de cancións e de contos. 

P1080293

A continuación faremos varios puzzles, que lles axudarán a coñecer os beneficios que ten o uso de cada planta para a nosa saúde, logo probaremos estas plantas en infusións e iremos ao horto para plantalas en macetas, ata ter o noso recuncho de horto botiquín.

Os nosos cativos xa coñeceron e plantaron albahaca, santolina, salvia, cilandro e menta chocolate.

O TALLER DOS SENTIDOS

A través das plantas medicinais e aromáticas traballamos o sentido do gusto, probando ricas infusións, tal e como podedes ver nas seguintes imaxes.

E o sentido do olfato coñecendo e distinguindo cada unha polo seu cheiro.

P1080111

E ata somos capaces de coñecelas cos ollos tapados!!!

PLANTAS MEDICINAIS

Segundo nos conta Elisardo Bralo Rego, no seu libro “Medicina popular e caseira”,  planta medicinal é  aquela que contén un ou máis principios activos capaces de aliviar ou curar doenzas ou enfermidades, xa que algunhas conteñen uns principios eficaces que poden facer moito ben.

A acción das plantas medicinais é case sempre máis de vagar que a acción dos remedios de botica. Estas plantas poden conter alcaloides, vitaminas, antibióticos, aceites esenciais, resinas, ácidos orgánicos, glúcidos, e materiais minerais.

A colleita destas plantas debe facerse de mañá os días soleados. Se queremos recoller as follas deberemos de facelo antes da floración, ou mentres están con ela, por ser cando teñen máis  principios activos.

O secado destas plantas farase sempre á sombra.

As infusións prepararanse con auga fervendo, que se botará enriba das plantas ou flores xa preparadas nunha cunca.

E aquí tendes aos nosos cativos plantando o horto botiquín en macetas porque así poderemos usar varias plantas, como a santolina, para combater os insectos no horto, colocándoas onde teñamos os cultivos.

E aquí temolos pensando, buscando a resposta ás preguntas que a bruxiña Catalina lles plantexou hoxe.

 

P10803431. Nos nosos cultivos debemos empregar macetas brancas ou negras?

As macetas branca reflexarán a luz, e as negras farán o contrario, ao non reflexar a luz  absorberán a enerxía en forma de calor.

Ás raíces das plantas nalgunhas ocasións faralles falta calor e noutras non.

Se as nosas plantas están no interior dará o mesmo empregar macetas brancas ou negras ao non recibir a luz directamente.

No caso de plantas de exterior si que influirá no crecemento a cor das macetas.

Se cultivamos plantas de temporada e lles dá so sol todo o día convén que as macetas sexan brancas para que non se quenten e non aumente a temperatura da auga coa que regamos, evitando que se cozan as raíces. Desta maneira evitaremos que as plantas sufran estrés por calor.

Se a planta está nunha zona na que non dá o sol e as raíces necesitan calor será mellor empregar macetas negras.

2. As macetas deberán ser cadradas ou redondas? 

Será mellor empregar macetas cadradas porque así as raíces irán cara abaixo, evitando que medren arredor da planta e poidan envolvela e asfixiala.