UNHA ÁRBORE UN TESOURO

As nenas e os nenos de 6º de educación infantil seguen a desenvolver, con moito interese, o seu proxecto: “Unha árbore un tesouro, un bosque una fortuna”, velaí as fichas que realizaron ao longo do último mes.

AMIGOS/AS DAS ÁRBORES

Durante esta semana temos programadas varias actividades para conmemorar o San Martiño.

A través delas pretendemos:

-Ampliar os nosos coñecementos arredor dos castiñeiros, dos soutos, das castañas, e do coidado do bosque e do monte.

-Aumentar o noso “bosquebulario”, que é como definimos ao vocabulario que imos traballar este ano, referido ao bosque.

-Fomentar a sensibilidade cara os nosos bosques, e  o respecto e o coidado das nosas árbores.

Pepe Santos fixo unha exposición moi interesante, e amena, referida á biodiversidade e á prevención de incendios.

 

-Desenvolver a primeira parte dunha actividade que rematará coa segunda sesión no monte de Palmés, para reforestar parte desta zona, que sufríu un incendio.

Durante a charla Pepe explicounos cales  eran os motivos para dedicar cada ano a un tema relacionado co medio ambiente, e cales eran os obxectivos destas celebracións.

OS NENOS ESTIVERON MOI ATENTOS E DISPOSTOS A INTERVIR NA QUENDA DE PREGUNTAS

Pepe achegounos ás causas e ás consecuencias dos incendios, e fixoo a través das imaxes que el foi recollendo ao longo de moitos anos de traballo, e de intervencións para apagar lumes, reforestar as zonas danadas e levar á escola unha mensaxe de esperanza, que busca o compromiso dos máis cativos na defensa e no coidado das árbores.

O noso ponente é membro da Plataforma Amigas e Amigos das Árbores da Limia e despois de escoitalo e de aprendermos moitas cousas grazas a el, quedamos pendentes dunha segunda sesión, un encontro no bosque de Palmés para intentarmos recuperar o que o lume estragou.

Antes de rematar falounos do Premio Nobel Alternativo e “dun dos seus bos amigos”.

Ver las imágenes de origen

Un agricultor burkinés que detivo o avance do deserto, e sobre o cal terán que facer un traballo de investigación os nosos nenos e as nosas nenas.

 

 

 

 

CARACOL CARACOLEIRO

Para protexer os nosos cultivos seguimos colocando no horto trampas ecolóxicas de cervexa, logo, con moito coidado, recolleremos  os caracois e poremolos  na zona da carballeira, onde teñen comida e non son un perigo para as verduras.

dav

ELENA PREPARANDO UNHA TRAMPA ECOLÓXICA

 

Na aula estivemos facendo puzles con caracois de cores.

 

E coloreando varias fichas.

 

 

DÍA DA TERRA

Esta celebración festiva correspóndese con dous acontecementos: o Día Internacional da Terra, que se celebra o  21 de marzo,  e o Día da Terra ,  o 22 de abril, dende o 1970, data na que se celebrou  por primeira vez nos Estados Unidos.

A festividade foi creada, tras observárense os primeiros indicios alarmantes da degradación á que os humanos estabamos sometendo a natureza. Pretende lembrarnos que o planeta, e os seus ecosistemas dannos vida, polo que temos a responsabilidade de coidalos e de protexelos.

Con esta celebración queremos comprometernos, como nos recordaba a Declaración de Río de 1992, para fomentar a harmonía coa Nai Terra, ata acadar o equilibrio do ser humano co medio, desenvolvendo prácticas sostibles.

No noso centro desenvolvemos varias actividades, para  promover a alfabetización mediambiental e climática do noso alumnado.

Comezamos analizando a situación actual do medio ambiente, para establecer a continuación o noso compromiso pola terra, no que cada neno se responsabiliza dunha zona verde da escola.

Aquí temos a un grupo de nenas e de nenos moi responsables, asumindo o seu compromiso, son os madrugadores, que xa regan á primeira hora, antes de subir ás clases.

Logo da análise baixamos ao patio para buscar a zona que ía  coidar cada cativo, ou cada grupo.

Con todas as fotos, da nosa escola verde, organizamos a exposición “VEXO VERDE”, que nos convida a gozar do noso traballo, dunha escola na que todos nos comprometemos no coidado do medio.

EXPOSICIÓN:  ” VEXO VERDE”

Os cativos de educación infantil traballaron varias fichas na aula.

artistas 1

Aquí temos o traballo das nenas, e dos nenos de 4º de Educación Infantil.

Tamén estivemos celebrando este día no horto, e no  xardín dos sentidos, onde aproveitamos para plantar, regar e gozar da fauna e dos sons da natureza.

comprmiso 5

Regando, regando a terra estamos coidando.

Non podían faltar as actividades de reutilizar ou de reciclar, que lle dan vida ao noso proxecto.

Nesta ocasión foi unha nai da comunidade educativa a que nos mandou botellas de leite xa cortadas, para que pudiéramos decoralas, e empregalas para sementar ou para plantar.

As nenas e os nenos de 2º levaron  unha bolsa de sementes para cultivar nas súas casas cebolas, pementos, cabaciñas, chícharos, leitugas ou tomates.

E como somos moi festexeiros, rematamos esta celebración bailando a canción de Chayanne “Madre Tierra”, coa que queremos desexarvos un feliz Día da Terra!!.

A ÁRBORE DOS PROBLEMAS

A miúdo aos nenos resúltalles difícil atender na aula porque teñen preocupacións que os distraen. Na nosa escola démonos conta de que a  maioría dos problemas que traen á escola  afectánlles  ao longo do día, e fan que lles resulte moi complicado concentrarse  nas clases. 

Polo que decidimos traballar  o seguinte conto, escrito por Jorge Bucay.

O carpinteiro que contratara para axudarme a reparar a miña vella granxa, acababa de finalizar o seu primeiro día de traballo, e este fora un día moi complicado.

Unha das  máquinas avariarase facéndolle  perder unha hora de traballo, e o seu antigo camión negábase a arrincar.

Mentres o levaba á  casa, permaneceu calado .

Cando chegamos, convidoume a coñecer á súa familia.

Ao  dirixirnos  á porta, detívose  fronte a unha pequena árbore, tocando as puntas das ramas coas dúas  mans.

Ao entrar na súa casa, ocorreu unha sorprendente transformación. A súa bronceada cara sorría plenamente. Deulle unha aperta  aos seus  fillos e  un bico á súa muller. Posteriormente acompañoume ata o coche. Cando pasamos preto da árbore, sentín curiosidade, e pregunteille porque tocara aquela árbore antes de entrar na casa. E contoume o seguinte:

– “Esa é a miña árbore dos problemas”.

– “Sei que eu non podo evitar ter problemas no traballo, pero hai algo que é seguro: os problemas non pertencen nin á miña casa, nin á miña muller, nin aos meus fillos. Así que, simplemente, cólgoos na árbore cada noite cando chego. Despois, pola mañá recólloos outra vez. O máis divertido é que… cando saio á mañá a recollelos, non  atopo tantos problemas  como os que deixara  a noite anterior.”  

 Propuxémoslle aos nenos que debuxaran  os seus problemas, os seus medos, ou as súas preocupacións.

 

Unha vez debuxados metémolos en bolsas……

Buscamos unha árbore moi forte, para convertela na nosa árbore dos problemas.

arbore problemas 3

E poder  deixar nela todos os días as nosas preocupacións.

 

Antes de colgarlle as bolsas démoslle unhas apertas ben grandes, para que lle axudasen  a cargar cos nosos problemas.

Buscámoslle 2 madriñas moi boíñas.

superpadriños 18

Shaila e Candela amadriñaron o noso carballo dos problemas.

E plantamos a súa beira 2 novas árbores, 2 castiñeiros  para que tivera bos amigos.

A  partir de agora  intentaremos colgar, ao chegar ao centro,  os nosos problemas nesta árbore, para poder subir máis tranquilos ás clases.

ARBORE 1

QUEN TEN UNHA MADRIÑA OU UN PADRIÑO TEN UN TESOURIÑO

Que ben lle sentan as nosas plantas aromáticas e medicinais os coidados das súas madriñas e dos seus padriños!

 

Dende que se converteron en afilladas medraron moito, grazas á responsabilidade das nosas nenas e dos nosos nenos que as visitan no recreo, e preocupanse de regalas e de comprobar a súa saúde, mirando a cor das follas, e a humidade da terra.

Ata o carballo con botas parece que está contento co seu padriño.

tesouriño 8Agora estamos buscando 2 voluntarios para que apadriñen os castiñeiros, aínda que como os sementaron os nenos e as nenas de infantil, seguro que queren amadriñalos eles.

castiñeiro 1

 

APADRIÑANDO PLANTAS E ÁRBORES

Cada neno apadriñou, ou amadriñou unha planta ou unha árbore do recinto escolar.
Na aula, antes de saír ao patio en busca de afillados/as, deseñamos unha tarxeta na que os nenos de educación infantil, de 1º e de 2º se debuxaron e puxeron os seus nomes.

As nenas e os nenos de 3º, 4º, 5º e 6º, tiveron que engadir un valor, aquel que mellor os definía e que podían compartir co resto da comunidade educativa. Desta maneira as nosas árbores, e as nosas plantas, quedaron acompañadas de fermosas tarxetas, nas que se falaba de: bondade, ilusión, cariño, tenrura, amor, cooperación, paz…, etc.  E o patio da nosa escola converteuse nun banco de sentimentos, no que cando alguén precisa: axuda, cariño, calma, ilusión, compañía, consello ou esperanza sabe a que compañeiro ou a que compañeira terá que acudir.

MADRIÑA 9

Na clase, segundo ou nivel educativo, desenvolvemos as seguintes actividades:

* Investigamos o nome da planta, o lugar de procedencia, a asociación con outras plantas, e os coidados básicos que necesitaba.
* Fixemos un “encontro de padriños e de madriñas”, xa que apadriñaron a mesma planta os nenos de diferentes niveis educativos.
Por exemplo, os nenos de educación infantil e os nenos de 6º apadriñaron xuntos, porque cremos que ao teren que ir todos os días a  coidar esta planta, relacionaranse os cativos de diferentes idades, compartindo responsabilidades, e formando equipos interniveis.

Para o vindeiro curso queremos abrir esta actividade á comunidade educativa, de maneira que os pais e os avós poidan apadriñar, ou amadriñar, tamén unha planta ou unha árbore dentro da escola, e comprometerse a coidala, para favorecer os grupos de traballo interxeneracionais.
De momento, na primeira fase desta actividade xa temos moitos padriños, e moitos afillados!

APADRIÑA GRUPOAs nenas e os nenos  de 3º apadriñaron as árbores da carballeira e ata lles puxeron nomes. Agora ocúpanse de regalas e de coidalas nos recreos.

A RECICLAPEDIA

Unha das actividades, que programamos conxuntamente co Equipo da Biblioteca Escolar, foi a elaboración do Manual dos Ecosabios.

Este libro terá tres apartados, o primeiro estará formado polos ecoconsellosque inventaron as nenas e os nenos ao comezo do curso para coidarmos o planeta, a segunda é a que vos presentamos hoxe, a reciclapedia, e a terceira serán as receitas saudables, nas que aínda estamos traballando.

Na nosa reciclapedia podemos ver como definen, os cativos do noso centro, diferentes termos asociados á reciclaxe ou ao medio ambiente.

Reciclapedia

A VISITA DOS IRMÁNS SAUDÍN NATURÍN

Hoxe tivemos unha visita moi agradable, e o mellor foi cando a profe nos dixo que non era unha visita porque veñen para quedar.

Os irmáns Maruxa e Antón Saudín Naturín, logo de estar na nosa clase observando todo, segundo dixo Conchi para familiarizarse con nós, porque ao comezo son algo tímidos, contáronnos o seguinte:

Explicáronnos que o seu apelido “Saudín” viña do seu pai, que facía moito deporte, e “Naturín” era o da súa nai porque comía moi saudable e coidaba moi ben a natureza.

Para que se sentirán cómodos démoslles apertas moi grandes.

Breogán ata lles ensinou a súa mochila “xoaniña”:

foto 2Cada vez que Antón e Maruxa ían ao médico, este dicíalles:

foto 14Rapaces estades moi ben, 6 veces mellor do normal, e a enfermeira facíalles un cartel moi divertido onde lles poñía “6S”, porque son nenos saudables, solidarios, silenciosos, sensibles, sostibles e sorrintes.

Despois de presentarse faláronnos da súa comida preferida, do tomate, porque é moi importante para que o noso cardio funcione moi ben, contáronnos moitas cousas del, e convidáronnos a facer sementeiros reutilizando vasos de plástico.

Tamén quixeron coñecernos, por isos fomos un a un falando con eles, dándolles a benvida e contándolles cal era a froita ou a verdura que máis nos gustaba a nós. 

A Simón gústalle o kiwi.

foto 3

A Lucía a leituga.

foto 4

Nicolás prefire a pera.

foto 5

Uxía contoulle a Maruxa que lle encanta a leituga.

foto 6

A froita preferida de Lola é a laranxa.

foto 7

E o mesmo lle sucede a Alex.

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Antón e Maruxa seguiron coñecendo aos nenos de educación infantil.

Antón e Maruxa contáronnos moitas cousas do tomate, dixéronnos que:

O sementeiro realízase en febreiro ou en marzo, de forma protexida, posto que as sementes necesitan certa temperatura para xerminar e desenvolverse, para iso teremos que gardalos no noso invernadoiro.

O ideal é utilizar sementes dunha variedade autóctona de tomate, xa que as plantas autóctonas evolucionaron no seu medio durante anos. Isto fai que teñan capacidade para responder a cambios no medio de forma bastante rápida, e xa están afeitas ás adversidades típicas da zona.

Cando as plantas teñen uns 15-20 cm podemos realizar o transplante ao terreo definitivo que se realizará en abril, ou en maio dependendo da climatoloxía da zona posto que as plantas de tomate son sensibles ás xeadas .foto 15

O marco de plantación será de 50-60 cm (entre plantas) x 70 cm (entre filas)

LABORES DE CULTIVO:

Abonado: Ás tomateiras encántalles o compost fresco que podemos obter nos mesmos de maneira sinxela, a partir dos restos orgánicos do xardín (podas e céspede), xunto cos restos de comida do comedor escolar, e da parva que tomamos no recreo.

Poda: É fundamental realizar unha boa poda das tomateiras, para que a planta estea ben ventilada, e non teñamos problemas de fungos. A poda débese efectuar a última hora da mañá, cando as plantas estean moi secas, realízase eliminando o brote que sae na axila das follas, cando este ten uns poucos centímetros. Se esperamos a que medre demasiado provocaremos unha ferida demasiado grande na planta, polo que será máis sensible ao ataque de fungos.

Entitorado: As plantas de tomate necesitan un soporte para medrar verticais, para iso podemos empregar estacas ou canas que sirvan de soporte, ás que suxeitaremos as tomateiras.

Aporcado: É unha técnica que consiste en arrimar terra ao talo das plantas, desta maneira aproveitamos a capacidade de emisión de raíces polo talo das tomateiras, o que permitirá que a planta quede mellor ancorada ao chan, ademais de ter unha maior capacidade de nutrición.

PRAGAS E ENFERMIDADES: O tomate non é un cultivo especialmente sensible ás pragas, aínda que si ás enfermidades producidas por fungos. Entre as pragas e enfermidades que poden atacalo destacan:

Pulgón: Se o ataque é leve pode controlarse pulverizando a planta cunha infusión de allo 2 veces por semana, se o ataque é máis forte, é necesaria a pulverización con xabón de potasa.

Mildiu: É o principal problema co que podemos atoparnos ao cultivar tomates, é unha enfermidade producida por un fungo, cuxos síntomas podemos observar pola aparición de manchas de cor marrón-amarelo, coñecidas como manchas de aceite nas follas, as cales comezan  a secar. Podemos previr esta enfermidade mediante a  cocción e pulverización semanal das plantas cola de cabalo.

Seguindo estas pautas obteremos unha abundante colleita que nos permitirá gozar de tomates ecolóxicos, frescos e moi nutritivos.

 Nicolás quedou sorprendido ao ver que pequenas eran as sementes de tomate:

foto 16

Como xa aprenderamos moitas cousas dos tomates puxémonos a facer sementeiros, reutilizando os vasos nos que tomamos o leite con cacao no recreo.

E na aula coloreamos a Tito o tomatiño.

ARTISTAS POLA PAZ

Esta semana tivemos na escola a Iria, a Alba e a Carolina, tres educadoras que traballan na asociación XARELA, e están desenvolvendo no noso centro un proxecto de Igualdade.

Para a sesión cos cativos de primeiro propuxéronlles pintar con pompóns láminas pola paz, entendendo a paz como harmonía  co medio ambiente e coas persoas.

Nas súas “obras de arte” tiñan que empregar a maior variedade de cores posible, para comprobar que un mundo de cores é un mundo máis fermoso. Logo a través da sesión “de sentimentos” intentaron que os nenos se deran conta de que todas as cores son importantes e diferentes e que esa diferenza é a que aporta beleza.

E despois desta sesión tan “chea de cor”, temos os resultados da nosa 1ª sesión de “arte pola paz”:

Jason decidíu levar a mensaxe de igualdade ás súas mans pintando cada dedo dunha cor, entendendo que todos forman parte da mesma man, que todos son necesarios, e que aportando o mellor de sí, que é a súa cor, son capaces de unirse para pintar láminas cheíñas de vida e de sentimentos.

P1090194Ao final desta actividade entendemos que nós, ao igual que as formiguiñas que pintou Candela, temos o deber de aportar a “nosa cor”, os nosos valores para que a “lámina do mundo” estea completa. E así unidos, pondo cada un o mellor de si, a súa ilusión e o seu esforzo, acadaremos a paz, que nos axudará a gozar do medio, da vida e dos que van a nosa beira.

P1090209

Paso a paso, como formiguiñas, a paz construímola entre todos.