O CARBALLO QUE SE CONVERTEU EN BONECO DE NEVE

Coas nenas,  e cos nenos de educación infantil estivemos traballando a historia da árbore que quería entrar nas aulas dos máis cativos.

O vello carballo levaba moito tempo ollando aos nenos da nosa escola, oía os seus sorrisos e vía os seus xogos, gústaballe o  que aprendían e o ben que o pasaban, polo que pouco a pouco foi medrando nel o desexo de acompañar aos cativos ao longo de toda a xornada escolar, dentro nas clases e fóra no patio.

Un día cando o avó Sergio chegou ao centro escoitou chorar a alguén  no patio, e achegouse ao carballo  para saber porque estaba tan triste. A árbore contoulle que co temporal  de vento e de choiva  caíranlle  varias polas, e pedíulle  que fixera algo con elas, para que puideran  acompañar aos nenos e non tiveran que rematar  queimadas no lume.

Sergio prometeu que lle axudaría, e durante as vacacións de Nadal púxose “mans á obra”, buscou un bo modelo:

E dunha das polas fixo este fermoso boneco de neve.

Sergio con CopitoO boneco de neve foi á clase dos cativos de 4º de educación infantil e mirade que ben o recibiron!

 Ata lle puxeron nome, decidiron chamarlle: ” Copito de neve”.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *